122 Maximowicz. 
conjunctum optime dignoscitur seminibus hispidis, quae in Chr. oppositifoho L, laevissima nitida 
rubra; utraque species tamen persimilis, et (praeter semina) signis levioribus distinguitur quam 
illa quibus ipse in distinguendo Chr. ramoso usus sum. Ita, quamvis in nostro semina adhuc ignota 
sint, minime dubito, bonam speciem esse habitu insignem, affinem quidem Chr. Kamschatico 
sed diversam defectu foliorum radicalium quae in hoc majora manifestissima, foliorumforma, 
totoque modo crescendi. Chr. oppositijolium jam e Rossia occidentali exul ope diagnosis nostrae 
distinguendum fore spero. Chr. glechomaefolium Nutt., mihi ignotum, foliis crenatodentatis 
dentibus numerosis differre videtur. 
Planta 3 dec. alta, caespites amoene saturate virides efformans, glaberrima, fragilis. Radix 
tenuis, ab ipso collo in fibras tenues fuscas divisa, perennis (?). Folia radicalia nulla (in Chr. 
Kamtschatico basi folia radicalia anni praeteriti maxima caulinis dissimilia). Caulis ab ipsa basi 
foliosus internodiis elongatis (4 cent. usque longis), e quavis axilla inferiore et usque ad mediam 
caulis altitudinem ramos elongatos erectos foliosos emittens (in Chr. Kamischatico rami denu- 
dati, apice tantum rosula foliorum instructi, ex axillis foliorum radicalium tantum erumpentes). 
Caulis vitreofragilis succulentissimus quadrangulus. Folia opposita, { cent. usque lata, 7 —8 
mill. usque longa, transverse semiorbicularia vel superiora etiam irregulariter orbicularia, ob- 
tusissima, basi integra in petiolum abrupte attenuata, quodam latere crenis tribus obsoletis 
instructa cum verrucula acuta e sinu cujusvis crenae. Inflorescentia constans e dichotomüs 
duabus ad apicem caulis, cum flore uno in quavis dichotomia, floribus ramulorum dichotomiae 
lateralium saepissime abortivis. Folia floralia ratione caulinorum non majora, petiolo dimi- 
diam laminam tantum attingente. Flores viriduli minuti (3 mill. diam.), sepalis orbiculatis 
rotundatis, duobus alternis minoribus. Stamina brevissima, antheris luteis. Capsula? 
(844) 7. Chrysosplenium pilosum Maxim. Ch. (Euchrysosplenium) caule 
basi radicante erecto glabro, ramis sterilibus adscendentibus caule longioribus pilis confervoi- 
deis fulvidis pilosis; foliis oppositis transverse orbiculatis basi abrupte cuneatis vel abrupte 
cuneatis apiceque truncatis obsolete crenatis (crenis utrinque ad summum tribus) petiolatis 
(petiolo laminam aequante), junioribus parce pilosis ciliatisque; inflorescentia pauciflora con- 
gesta, calycis campanulati laciniis truncato-obtusissimis tubum aequantibus. capsulis a medio 
recurvatopatentibus calyce duplo longioribus, seminibus oblongoellipticis opacis longitudinaliter 
sulcatis sulcis dorso minute verruculosis. 
Hab. In Laubwäldern des untern Amur: am Fusse des Geongrückens, gegenüber Zjanka, 
auf moorigen Stellen, an Bächen; gesellig und stellenweise häufig, 25 Mai 1855 (fr. mat.). 
Ab omnibus speciebus mihi notis differt pubescentia peculiari, calyce etiam florifero cam- 
. panulato, atque structura seminum. Flores pro genere magni. Chr. oppositifolium L. et Chr. 
Kamischaticum Schtd]. differunt jam foliis radicalibus (in priore ceterum, uti videtur, non sem- 
per evolutis), glabritie, modo crescendi, Chr. Americanum Schwein., foliis radicalibus desti- 
tutum, plantula exigua, omnibus partibus duplo minor, subsimplex, floribus subremotis, glabra. 
Chr. nepalense Don diversum foliis seminibusque. 
