PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 137 
Specc. nostra omnino conveniunt cum descr. Kirilowii |. c., nec non cum specc. non- 
nullis kamtschaticis et Middendorffianis, sed in aliis et ajanensibus folia longiora acutiora. 
Minime tamen dubitem, plantam amurensem esse veram L. Chamissoi Bge, nisi huic attri- 
buantur fructus nigri, qui in nostra rubri, exacte ut in Ribi rubro, sed majores, cerasi fere ma- 
enitudinis, maturi depresso-globosi, omnino connati, vestigiis calyeum coronati, suceulentissimi, 
pellucidi. Statu sicco vero baccae vergunt in colorem obscurum, fere nigrescentem: im- 
maturae ad medium tantum concretae siccatae nigrae adparent, quales vidi in specc. kamtscha- 
ticis aliisque. Persuasum fere mihi est, Gmelinum F1. Sib. III, p. 131 talem fructum im- 
maturum ante oculos habuisse, dum plantam kamtschaticam (siccam) a Krascheuinnikowio 
sibi transmissam nulla alia re quam baccarum colore (statu immaturo atque siccato nigro) a 
L. Xylosteo diversam esse credidit. — Cham. et Schtdl. Lion. I, p. 137 plantam florentem 
tautum viderunt. Stellero planta nostra baccis rubris donata cognita fuisse videtur, nam in 
Beschr. v. d. Lande Kamtschatka, Frkf. u. Leipz. 1774 p. 76 enumerat Lomceras duas, quas 
sequentibus describit: «unter denen Stauden sind die nützlichsten die Beinholzstauden Schimalost… 
welche fast so gross als schwarze Kirschen wachsen, sehr süss und angenehm von Geschmack 
sind, da man selbe in Russland vor Herbigkeit nicht in den Mund nehmen darf...… Man hat 
noch eine andere Art Schimalost, welche rothe Beeren wie Kirschen trägt, die aber ibres 
herben Geschmacks wegen nicht ästimirt werden...» Prior sine dubio est L. coerulea L. 
(L. edulis), altera nulla alia esse potest quam L. Chamissoï, nam et sapor in nostra omnino 
idem. Chamaecerasus alpina fructu gemino nigro Stelleri FI. ireut. n. 1104 et ochot. n. 515 
(mser.) in Gmel. |. c. vix eruenda. An species propria, a patribus tantum observata, an va- 
rietas nostrae baccis nigris ? 
Frutex tripedalis ramosissimus, ramis tortuosis, cortice pallide cinereo tenuiter fisso. 
Ramuli sat dense foliati. Folia ad summum 4 cent. louga, 21 cent. lata, brevissime petiolata, 
glaberrima, ovalielliptica, utrinque rotundata, obtusa atque apiculata, subtus promiventi-reticu- 
latovenosa. Baccae 10 — 12 mill. diam. 
(354) 9. Lonicera Maximowiezii Rupr. in Maxim. le. n.33,et in Maack 
1. c. n. 56 (s. Xylosteo). L. (Chamaecerasus) fruticosa elata ramosissima valde foliosa, 
ramis junioribus angulaus glabris ; foliis breviter petiolatis ovatoellipticis subcordatis 
(rarissime ovato-lanceolatis) acuminatis membranaceis concoloribus utrinque parce 
adpresse pilosiusceulis superne demum glabratis subtus ad nervum medium saepe 
lanatis prominenti-reticulatovenosis; pedunculis compresso-angulatis folio dimidio 
brevioribus flore subduplo longioribus glabris; bracteis ovato-lanceolatis bracteolas 
rotundatas minutas aequantibus mox evanidis calycisque dentibus triangulariovatis gla- 
bris; corollae extus glabrae intus fundo pilosae (sordide rubro-violaceae) limbo tubum supe- 
rante, staminibus parce pilosis subglabris exsertis, stylo pubescente ; ovariis ovatooblongis 
ultra medium connatis apice patentibus; baccis (rubris) ovatis acutiusculis ultra 
medium connatis. 
Mén. des sav. étrang. T. IX. , 18 
