PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 233 
4 
medium articulati, perigonium aequantes. Perigonium quinquefidum, purpureum, basi paulla- 
tim in pedicellum abiens, phyllis duobus interioribus minoribus plais, tribus exterioribus ma- 
joribus dlorso alatis, ala plus minus profunde dentato-crenata (dentibus 2— 10) vel subinteger- 
rima. Germen triquetrum, faciebus ovato-rhombeis, uniloculare, uniovulatum, stylo brevi, apice 
in stigmata tria capitata diviso. Perigonium fructiferum clausum, flavoviride, alis interdum 
rosaceis, caryopsi sublatioribus. Caryopsis nigra, subopaca, triquetra, faciebus concavis ovato- 
rhombeis rugulosostriatis. 
(631) 20. Polygonum (Finiaria) sachalinense F. Schmidt. Perenne (?), 
eaule erecto valido glabro angulosostriato simplici (?); foliis breviter petiolatis late ovatis vel ovato- 
oblongis acuminatis: inferioribus basi subcordatis, superioribus truncatis, omnibus discoloribus 
subtus elevato-reticulatis; ochreis elongatis glabris membranaceis nervosis demum fissis: racemis 
axillaribus singulis vel fasciculatis folio multo brevioribus compositis densifloris; bracteis ovatis 
longe acuminatlis paucifloris; rhachi crassiuscula ramulisque fuscotomentosulis ; pedicellis 
capillaribus infra medium articulatis perigonio fructifero trialato brevioribus; alis caryopsi tri- 
quetra elliptica acuta nitida spadicea latioribus; stylis tribus brevissimis discretis inclusis, stig- 
matibus brevissime fimbriatis. | 
Hab. Auf der Insel Sachalin: an der West-Küste, bei Noto-sama, an feuchten Flussufern 
weite Strecken überdeckend, über mannshoch werdend, Anf. Sept, 1853 (flor., fr. immat., 
Dr. Weyrich). 
Collatis diagnosi Meisperiana, descriptionibus in Paxton, Flower Garden t. 1, n. 185 
e. fig. 90, et praesertim de Vriesei, in Nederl. Kruidkund. Archief, t. 2, p. 254, P. cuspida- 
tum Sieb. et Zuccar. nostro peraffine, et differentias sequentes tantum praebere videtur: in L. 
cuspidalo caulis teres (in nostro angulosostriatus), maculis (in nostro nullis) parumper elevatis 
obtectus, folia late ovata (de Vriese, Meisner), late ovalia (secd. Morrén in Paxt. I. c.) 
euspidata, utrinque glabra (in nostro pilosiuscula), subtus ad venas laevissime scabriuscula (in 
nostro glaberrima), basi truncata, superiora basi subcuneatoattenuata (in nostro inferiora leviter at 
distincte cordata, superiora truncata). Silent praeterea auctores de glaucedine paginae inferioris 
foliorum in P. cuspidalo, quae in nostro manifesta. Bracteae ovatae obtusae dicuntur in P. cus- 
pidato, quae in P. sachalinensi ovatae longe acuminatae, alae perigonii denique in priore costa- 
to-nervosae, in posteriore vero vix ac ne vix quidem obsolete transverse venulosae dici possunt. 
Anne tamen species nostra varietas tantum insignis P. cuspidat Sieb. et Zuccar.? 
Perenne?, elatum, humanam altitudinem superans. Caulis erectus, flexuosus, nodosus, 
simplex?, angulatostriatus, fistulosus, glaber, rubro-fuseus. Folia breviter petiolata, inferiora 
ovato-oblonga basi subcordata, superiora oblonga basi truncata, ompnia integerrima, acuta vel bre- 
viter acuminata, penninervia, superne viridia, subtus subglaucescentia, elevato-reticulato-venosa, 
utrinque pilis sparsis brevibus evanescentibus adspersa. Ochreae elongatae, membranaceae, ner- 
vosae, fuscae, demum fissae, deciduae. Racemi axillares, distantes, versus apicem caulis magis 
congesli, ibidemque abbreviati, compositi, ramis fere divaricato-patentibus, folio multo breviores, 
Mém. des 6av. étracg. T. IX. 30 
