PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 973 
sima, nam in omnibus collectionibus rossicis, quas perlustravi in museo horti botanici Petro- 
politani unicum specimen laudatum tantum videre contigit. An forsan monstrositas ? 
(328) 2. Frillium obovatum Pursih. — Led. 1. c. IV, p. 121. 
Hab. Am untern Amur: Dshai, 16 Juni 1856 (flor., L. v. Schrenck); zwischen Adi und 
Tottjcho, im Nadelwalde an grasreichen Stellen, recht häufig, 1 Juni 1855 (subdeflor.) etc. 
Planta recens trita odorem Borraginis vel Cucumeris sativae spirat. 
(829) 3. Uvularia ? viridescens Maxim. Glaberrima, caule apice bifido, ramis 
altero (vulgo) sterili, altero bifloro; folis brevissime petiolatis ellipticis, utrinque breviter acu- 
mipatis, subtus viridibus lucidis; florum umbella biflora sessili; pedicellis elongatis cernuis; 
perigonii aperte campanulati phyllis lanceolatis acuminatis. 
Hab. Am untern Amur, zwischen Chungar- und Dondon-Mündung, in Laubwäldern am 
Fusse des Geong gegenüber Zjanka, im Hochwalde häufig, 24 Mai (flor.) ; Dshare, ebenso, 18 
Juli 1855 (fr. immat.). 
Habitu convenit cum speciebus majoribus Uvulariae generis, sed non parum discrepat ra- 
dice fibrosa (nec rhizomate repente), perigonio aperte campanulato (nec angusto tubuloso-con- 
nivente), filamentis subulatis, fructu (quantum judicandum e fructu adhuc juvenili) uti videtur 
baccato. Verosimiliter genus proprium. 
Planta bipedalis erecta (ramulis apice tantum subnutantibus), tota glaberrima. Radix 
fibrosa, caulem unicum floriferum atque alterum juvenilem anno currente nondum florentem 
emittens, perennis. Caulis basi squamis pluribus (3) vaginantibus, infima obtusa, suprema acu- 
minata, omnibus membranaceis instructus. Folium infimum subvaginans, cetera brevissime pe- 
tiolata, 1 decim. longa, infima 3} centim. lata, media latiora (51 centim.), summa iterum an- 
gustiora, omnia striato-nervosa, nervis 5—7 majoribus. Rami ad apicem caulis bini, erecto- 
patuli, rarissime uous alterve eorum iterum bifurcatus, alter sterilis, alter umbellam axillarem 
2-(1-)floram sessilem proferens, vel rarius, dum iterum bifurcatus, in ramulo quodam uno flo- 
rem accessorium gerens. Rami ramulique foliis quam caulina vix minoribus obsessa apiceque 
subnutantes. Pedicelli filiformes, floribus longiores, cernui. Perigonii phylla oblongo-lanceolata 
acuminala, 3(5)-nervia, utrinque glabra, a basi campanulatopatentia, albidovirescentia, 11 cent. 
longa. Stamina perigonio plus duplo breviora, filamentis subulatis, antheris anguste oblongis, 
obtusis, subintrorsis, flavescentibus. Germen subglobosum, nervis 6 percursum, stylo vix bre- 
viore trifido superatum, stigmatibus revolutis. Ovula in quovis loculo duo, prope basin placen- 
tae biserialiter disposita, anatropa, adscendentia. Fructus (immaturus) trilocularis globosus, 
carnosus, alter. 
Adest in herbario horti botan. Petrop. e China boreali specimen unum plantae, huic valde 
affinis, fructu immaturo atro donatum, quod vero a specie nostra differt folüs paullo latioribus, 
pedicellis brevioribus, crassioribus, fruetu breviter obovato. 
(230) 4. Streptepus amplexifolius DC. — Led. IL. c. IV, p. 122. 
Mém. des sav. étrang. T. IX. 35 
