286 Maximowicz. 
Proxime huic affinis est H. Dumortieri Morr. in Horticulteur Belge, IT, p. 195 f. 43. 
(opus a me non visum) seed. Schltdl. Abh. z. Halle 1. c. p. 16, quae secundum descriptionem 
cl. Schlechtendal differre videtur notis sequentibus: statura humiliore (ut in Ï. graminea et 
H. graminifohia), foliis angustioribus quam in }. flava (in nostra latioribus), perigonii tubo 
multo breviore (3-lineali); de perigonii vero forma in specie nostra nunc ex sicco nihil accu- 
ratius eruendum. Certissimum videtur, quod utraque species affinitate arctissima conjuncta sit, 
et H. Middendorffi ad H. Dumortierü sese fere habeat, ut H. flava ad H. gramineam. 
Descriptioni in Midd. |. c. datae non multa sunt quae addam. Rhizoma obliquum, ceras- 
sum, breve, fibris radicalibus validis numerosis obsitum, ad collum vaginis foliorum emortuo- 
rum in fibras solutis dense involutum. Folia 8—10, inferiora 2—3 latiora (23 millim. usque 
lata), breviora, scapum non aequantia, cetera angustiora (10—15 millim. lata), longiora, li- 
nearia, basin versus sensim attenuata et complicata, supra canaliculata, dorso subcarinata, api- 
cem versus sensim acuminata, laete lutescenti-viridia. Scapus sicuti folia subtus (?) leviter prui- 
noso-glaucescens. Perigonium in modum H. flavae sed forsan intensius suaveolens, luteum, 
tepalis dorso viridescentibus vel saepius intensius sordideque lutescentibus. Tubus perigonii 1 
partem totius longitudinis perigonii longus vel etiam brevior, rectus, latiusculus. Laciniae limbi 
campanulato-patentes, exteriores 12— 15 millim., interiores 15— 21 millim. latae, perigonio 
toto 6—9 centim. longo. Stamina inaequalia, superiora a stylo sesqui-centimetro longiore su- 
perata, apice perigonii duobus vel duobus et dimidio centimetris breviora. Capsula matura se- 
minaque ignota. 
(263) 24. Funkia ovata Spr. var. « flore violaceo Hth. En. pl. omn. 
IV, p. 591. — 
Hab. Am südlichen Amur: Kinneli, auf felsigem Ufer an quelligen Stellen, gesellig, selten 
2 Aug. 1856 (flor.). In China boreali (hb. h-ti Petrop.) 
Nom. Sinensibus, a quibus radix odontalgica habetur, audit: tsy-jüi-tsin (Dr. Tata- 
rino w). 
Cum speciminibus cultis omnino congrua. In plantula una depauperata, quam cum cete- 
ris collegi, folia inveniuntur anguste lanceolata. 
(866) 25. Asparagus olisoclonos Maxïüm. Scabriusculus; caule erecto recto 
ramisque patentibus angulatis elevato-striatis; ramulis nullis!; foliis squamaeformibus acumina- 
tis basi breviter herbaceo-calcaratis; cladodiis fasciculatis 6— 8" filiformibus, rectis, teretius- 
culis: floribus dioicis; peduneulis geminis arcuato-deflexis elongatis, alte supra medium articu- 
latis, florem masculum (magnum) plus duplo superantibus; perigonii (maseuli) late infundibuli- 
formis tubo limbum aequante; antheris ovato-oblongis exquisite apiculatis filamenti partem 
liberam superantibus, ovario astylo hebetato. 
Hab. Am obern Amur, unterhalb der Onon-Mündung, 8 Juni 1855 (flor., Maack). 
À proxime affini 4. officinali L. species nostra diflert: caule ramisque angulatis elevato- 
striatis scabriusculis, ramis haud ramulosis, cladodiis firmis floribusque majoribus, antheris fila- 
