PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 301 
mediae {1 millim. longae. (In J. dipsacea R. S. squama subaequilonga late lanceolata abit in 
mucronem laminam subaequantem, extus et ad carinam scabrum, recurvatopatulum). Rhachis 
spicae crassa, radio paullo tantum tenuior. Ovarium late oblongum, compressiusculum, mar- 
gine verrucosum: verrucis nune sessilibus minutis. Stylus ovario subtriplo longior, basi bulboso- 
incrassatus, a medio in stigmata duo (rarissime tria) fissus. Slamen unicum, inter ovarium et 
squamam lateraliter dispositum, ovarium cum stylo in floribus spicae mediis superans, an- 
thera linearioblonga lutea. Caryopsis squama duplo brevior, brunnescens, distincte compressa, 
breviter oblonga (21° longior quam lata), tenuissime crebreque transverse striata, ad margines 
praesertim verrucis 4—8 obsessa breviter stipitatis, apice truncatis. (In J. dipsacea R. S. ca- 
ryopsis, primo adspectu saltem, teres, obscurior, aequilonga quidem ac nostra, sed duplo angu- 
slior, verrucis vulgo majoribus stipitique longiori insidentibus). 
Observatur in hac specie semper, ita ut etiam in J. dipsacea R. S. irregularitas quaedam 
quoad flores unius ejusdemque spicae. Squamae enim cujusvis spicae infimae praeditae sunt 
stamine, cujus filamentum antheram vix aequat, ovario rarius deficiente, saepissime tamen evo- 
luto. Squamae reliquae mox ovarium cum stamine, mox saepeque ovarium tantum, absque 
staminé, offerunt, ita ut spica e floribus hermaphroditis et femineis composita sit. Quae nota, 
licet observatione in tam mioutis plantulis aegre extricanda, discrimen aliud forsan praebebit, 
praeter fructum, ad generice distinguendum Echinolytrum (Desvauxii) ab Jsolepide genuina. 
(293) 18. Fimbristylis squarrosa Walhal.—Kth. En. pl. omn. Il. p.224. — 
Rehb. Icon. fl. German. VIIL. p. 44. & COCXV. fig. 735. — Steud. pl. glum. II. p. 110, et 
Pogonostylis squarrosus Bertol., Steud. I. c. p. 121. ; 
Hab. Am untern Amur: am Ufer bei Nikolajevsk, selten, Aug. 1854 (flor., deflor.); 
überschwemmt gewesenes lehmigsandiges Ufer gegenüber Dere, 2 Sept. (fr. mat.); auf Inseln 
zwischen Tschora und Buri, häufig auf schlammig-lehmigem Boden, 25, 27 Juli (flor. deflor.); 
auf Inseln zwischen Katar und Däawunda, ebenso, 21 Aug. (dell. frf.); Turrme, auf feuchtem 
Ufer, 2 Aug. (defl. frf.). Am Ussuri, bei Nor, auf schlammigem Ufer, häufig, 14 Aug. 1855 
(frucuf.) 
Praeter staturam — occurrit 2 cent. et 20 centim. altum —, et anthelam depauperatam 
vel divitiorem, variat praesertim: 
Squamis mucrone lamina parum tantum breviore instructis. — Icon citata Rei- 
chenbachii, plantam nostram habitu optime exprimens, squamas varietatis hujus offert. 
Squamis breviter mucronatis, mucrone quam lamina 4° breviore, semper tamen pa- 
tulo. — Haec ultima varietas, cum priore crescens, atque aeque frequens, florendi tempore simillima 
est speciei sequenti, nec alio fere modo distinguenda quam comae in bulbo stylino structura, 
fructifera vero, praeter boc signum eliam in caryopsi matura optime observandum, statim dignos- 
citur a F. leiocarpa spicis longioribus. 
(296) 19. Fimbristylis leiocarpa Maxim. F. ( 3 a. Kth. 1. c.) humilis 
(4 decim. alta) caespitosa, viridis; culmis numerosis filiformibus striatis glabris basi foliatis; 
