PRIMITIAE FLORAE AMURENSIS. 305 
rhiza Ebrh. sequentes tantum perspexi: rhizoma in nostra longissimum, horizontale, simplex, 
inter Sphagna occultum, vaginis foliorum diutius persistentibus obtectum ideoque aspectu 
paullo crassius, per intervalla breviora culmos vel fasciculos foliorum solitarios emittens (neque 
vero, ut in C. chordorhiza, subterraneum, obliquum, ex uno eodemque loco ramos culmigeros 
atque fasciculiferos plures illosque omnino epigaeos congestosque proferens); culmi in nostra 
robustiores, semper plus minus scabri, foliaque latiora fasciculorum longiora glauca; capitula 
majora; utriculi maturi {antum rostrum versus, immaturi toto margine scabri, ceterum vero is 
C. chordorhizae simillimi. 
Variat planta amurensis: foliis latioribus, 3 mill. usque latis, et angustioribus, 13 mill. 
Jatis; capitulo ovato compacto, et interrupto oblongo, culmis fertilibus folia fasciculorum 
aequantibus, superantibus, vel üs brevioribus, sed transit insensibiliter forma in formam, uti 
loco natali jam observare licuit. 
(800) 23. Carex eyperoïides IL. — Led.l.c.IV,p.271.—Turez.l. c.Il, p.261. 
Hab. Am untern Amur : beim Dorfe Küegra, unweit Nikolajevsk, 14 Aug. 185% (fl. et 
fr. immat.) Da, auf sumpfigen Wiesen, häufig, 20 Juli (fructif.); etwa 20 Werst unterhalb der 
Ussuri-Mündung, 15 Juli 1855 (fr. immat., Maack). 
(SOA) 24. Carex pallida €. A. Mey.— Led. |. c. IV, p. 272. — Turez. |. c. 
p. 262. — Midd. I. ce. n. 333. — Rgl. et Til. 1. c. n. 304. 
Hab. Am untern Amur: in Birkenwäldern unterhalb Kitsi, häufig, 14 Juni 1855 (fr. fere 
mat.); in grasre:chem Nadelwalde um den Kaddarfelsen, unterhalb Borbi, 9 Juli 1856 (fr. 
immat.); Dsifu, in Birkenwäldern, sebr zerstreut, 10 Juli (fr. immat.); Daisso, auf sandigem 
Ufer, in Gesellschaft von Hierochloë boreahs, zerstreut, 26 Mai 1855 (flor.). 
Species quoad staminum in spica distributionem valde variabilis. Occurrunt enim: 1) spicae 
intermediae totae masculae — tunc inflorescentia fructifera brevior latiorque, vel 2) spicae interme- 
diae masculae basi fructu uno alterove instructae, spicae infimae (usque 8) saepius femineae, rarius 
apice masculae — inflorescentia fructifera tunc elongata, basi vulgo interrupta, vel denique 3)spicae 
inferiores totae femineae, superiores totae masculae, ita ut differentiae a distributione staminum 
petitae, optime observante cl. Andersson (Cyperographia Scandinaviae, p. 64), pretio viliori 
habendae videantur. — A proxima C. intermedia Good., quacum comparat cl. Treviranus 
in Led.Ï.c., differt tantum spiculis minoribus viridescentibus (nec fuscis), squamis obtusiusculis 
(nec acutis) atque fructu. Utriculus in nostra nempe lenticulari-compressus, ovatus, anguste 
marginatus, in rostrum apice bifidum attenuatus, immaturus toto margine, maturescens ad 
rostrum tantum scabrohispidus, 4 mill. longus. Utriculi tales ab iïs C. intermediae sat bene 
distincti, sunt enim hi multo angustiores, longiores (5 mill. longi), sensius attenuati, basi demum 
haud marginati. Sed in comparando fructum utriusque speciei, utriculos bene evolutos C. pal- 
hdae necesse est observare, notandum enim, fructus in C. pallida saepe occurrere excrescentes, 
monstrosos, in unam eandemque spiculam cum normalibus collocatos. Fructus tales monstrosi 
saepissime is C.intermediae simillimi, mox imo angustiores, lanceolati, longe acuminati, 5 mill. 
Mém, des sav. étrang. T. IX. ' 39 
