462 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
Pag. 
131. 
132. 
134. 
136. 
154. 
193. 
198. 
205. 
Maximowicz. 
differunt tantum foliis basi praesertim latioribus. Unicum discrimen inter hanc spe- 
ciem et H. Ascyron L. flores duplo majores et petala magis obliqua posterioris (quae 
in icone H. Gebleri fl. Alt. t. 487 nimis acuta delineata sunt), folia vero occurrunt 
varia, stylique valde variabiles, saepe in utraque specie simillimi. 
. 67. (8GA) 3. Adde icon: Acer Ginnala, in Maack, Ilyremecrsie aa Amypr. 
. 76. (489) 5. Adde syn. Maack, Ilyremectsie Ha AMypr, c. icone, 
. 86. (203) 25. Adde syn.: Maack, [lyremecrsie Ha AMYÿp®, c. icone. 
. 95. (28%) 18. Potentilla fragarioides Y. major delenda et ducenda ad Potentillam Spren- 
gehanam Lehm., quacum optime convenit foliolis grosse serratis, floribus majoribus, 
petalis obcordatis cet. Quibus signis atque caespitibus amplis Potenulla Sprengeli- 
ana bene statimque dignoscitur a P. fragarioidi. Signum dubitationis plantae sub 
numero (28%) 20 adpositum deleatur. 
(889) 1. Adde syn. Maack, Iyremectsie aa Auyp®, c. icone. — Panax sessiliflo- 
rum cum aflinibus comparans recte stylos arcte conjunctos dixi, sed signum hocce in 
diagnosi atque descriptione omisi. Lege igitur in diagnosi: stylis duobus connatis 
in stigmata etc., et in descriptione (lin. penult.): styli floris fertilis convati. — Spe- 
cies nostra pertinere videtur ad Panax (reformat.) sensu Decaisne et Planchon 
(esquisse d’une monographie des Araliacées, in Revue horticole, 185%, p. 104 sq.), 
sed ovula ab auctoribus non deseribuntur. 
Adde syn. Maack, [yremecrtsie Ha AMyp®, c. icone. — Eleutherococcus noster generi 
Paratropiae (secundum Decaisne et Planchon Esquisse d’une monogr. des Ara- 
liacées, in Revue horticole, 185%) proximus, sed nil dieunt cl. auctores de fructu 
atque ovulis Peritropiae, quae in nostro valde peculiares. 
Ad calcem lin. tertiae adde: Si e genere hoc excludis Araham edulem Sieb. et 
Zucc., a Miquel Dimorphantho, a el. vv. Decaisne et Planchon (in dissertatione 
supra citata) Aralis veris adnumeratam, et secd. Sieb. Zucc. F1. Japon. t. XXV 
pedicellis cum flore continuis instructam, Dimorphanthi genus, e D. elato et D. 
mandshurico constans, ab Aralia diflert floribus articulatis, a Panace petalis praeflo- 
ralione praesertim apicem versus imbricatis. Doleo, el. vv. Decaisne et Planchon 
L ©. opus citatum Miquelii omnino silentio praeterire, qui tamen praeter genus 
novum (Dimorphanthum) a prioribus omnino omissum, genera Aralae affinia fusius 
exposuit multaque nova de illis adduxit. 
(832) 7. Adde syn. Maack, Ilyremectsie ua Amyp®, c. icone. 
(Lobelia sessihifolia) locis adde: unterhalb der Bureja-Mündung, auf feuchten Wiesen 
stellenweise nicht selten, 22 Aug. 1856 (specc. in itinere deperdita). 
(309) 1. Adde syn. Maack, Ilyremectsie aa Amypr, c. icone. 
(324) 6. Adde syn. Stellera cyanea Turez., Trtv. et Mey. fl. Ochot. n. 238. 
(543°) 6°. Nicotiana Tabacum E.— DC. Prodr. XI, 1. p. 557. 
