54 



Adn. Multas hujus variabilis speciei formas pro 

 speciebus venditarunt auctores, de quibus vero, quum 

 nobis nondum satis speciminum antographorum subve- 

 nerint, tacemus. 



S e c t. IL A T e n a r i u m. 



3. Arenaria longifolia Marsch. DC. I. c. p. 402. 

 Inter plantas Redowskianas. 



A varietate glaberrima Ar. graminifoliae vix floribus 

 minoribus, sepalorum carina viridi et staminibus exsertis 

 satis distincta. 



4. Arenaria laricifolia L., DC. I. c. p. 404. 



Ad sinum Eschscholzii duplicem legimus varietatem, 

 alteram cum var. p striata convenientem, alteram habitu 

 similem magis glabram, foliis vix ciliatis, ad summitates 

 modo pubescentem et calycibus brevioribus diversam. 



Formam insignem ad Sinum St. Laurentii legimus 

 foliis glabris, caulinis ad basin ciliis paucis instructis, 

 caule superne calyceque pubescentibus, caljcibus majus- 

 culis, sepalis obsolete trinerviis et atro-purpureo tinctis 

 colore quasi adustis, eodem colore et folia caulina tincta 

 apparent. Capsula calycem superat. Dense cespitosa 

 praecedente omnibusque europaeis formis minor. 



5. Arenaria arctica Steven, DC. I. c. p. 404. 

 Planta, quam ad sinum St. Laurentii inque insula 



St. Laurentii legimus, habitu Silenes acaulis s. Cherleriae 

 sedoidis, floribus vero longius pedunculatis, satis conve- 

 nit cum diagnosi in opere supra citato. 



Descriptio. Radix alte descendens superne abit in 

 caules basi lignescentes, numerosos, ramulosos, caespitem 

 densum pulvinatum efficientes, Folia rigida, crassiuscula, 

 conferta, anguste linearia, obtusa, prominente nervo me- 

 dio (qui foliis marcidis solus setiformis superstes in parte 

 caulis inferiore) inferne subcarinata, glabra, ad marginem 

 laevia et glabra, aut tenuiter serrulato-ciliata, quod prae- 



