59 



cinato, glabra basi ciliata. Caulis, pedunculus terminalis 

 calyxque pubescentes. Sepala ovato-acuminata, margine 

 subhyalino. Petala alba calyce longiora obovato-cuneata. 

 Stamina longitudine calycis. Styli tres. Capsulam ma- 

 turain non vidimus. 



MERGKIA. 



Fr. Calyx pentasepalus persistens. Corolla penta- 

 petala, petalis unguiculatis integris. Stamina quinque 

 cum petalis alternantia, iilamentis subulato - filiformibus, 

 antheris medifixis subglobosis, loculis oppositis. Styli tres. 

 Capsula sessilis inflata depresso-globosa umbilicata sul- 

 cata, imperfecte trilocularis , trivalvis dissepimentis bi- 

 partibilibus ; spermophorum centrale basale parvum li- 

 berum. Semina numerosa minuta pyriformia, embryone 

 uncinato peripherico ex majori parte albumen ineludente, 

 radicula hilum spectante. 



Veg. Herba debilis herbacea effuso - caespitosa. Fo- 

 Ha opposita subpetiolata. Flores pedunculati terminales 

 et laterales solitarii. 



Hab. Ad littora maris in regionibus arcticis Asiae 

 orientalis et America e occidentalis. 



Obs. Genus a celeberrimo Fischero constitutum a 

 Candollio inter Arenarias receptum, nee bene hueusque 

 notum, distinetissimum et valde insigne a Nobis restitui- 

 tur. Nomen in honorem Dr. Merck, Germani, terras 

 Asiae orientalis maxime boreales peregrinantis plantasque 

 colligentis datum est. 



i. Merckia physodes Fischer. 



Arenaria physodes DC. I. c. p. 413. 



In Gamtschatca legit Merck, nos eam in arenosis 

 maritimis sinus Eschscholzii frequentem reperimus. 2^. 



Descriptio. Radix sub arena repens vage ramosa. 

 Gaules hinc inde emittuntur solitarii, debiles, octopolli- 



