74 



ERINEAl SEX NOVA 



descripsit 



D. F. L. de SGHLECHTENDAL Dr. 



Quam vis nostrum de Erineo genere conatum tluae 

 jam subsecutae sunt sie dietae Monographiae, Grevillii 

 Scoti et Kunzii Lipsiensis, quam vis in Gontinuatione 

 Speeierum plantarum Willdenowii, nuperrime a Linkio 

 nostro Berolinensi edita, genus iterum recensetur, non- 

 nullas tarnen novas inter fungos nostros inserendas repe- 

 rimus species, quarum alias ipsi deteximus, alias amico- 

 rum benevolentia suppeditavit, alias Brasiliae feracissimae 

 tulit Flora. 



\. Erineum (Phyllerium) Lanugo Nob. 



Er. hypophyllum (plerumque axillare) confluens in- 

 tercostale sub-immersum floccosum, prius albidum, de- 

 mum ferrugineum, floccis dense intricatis filiformibus 

 varie curvatis acutiusculis. 



Provenit in pagina inferiori foliorum Alni glutinosae 

 ex axillis venarum originem ducens. Berolini Junio legimus. 



Primo adspectu differt haec species ab Erineo alneo, 

 nee convenit cum Er. alnigeno Neesii, quod in Helve- 

 tiae valle Lauterbrunnen in Alno incana legimus, quod 

 bonam optime distinetam effbrmat speciem. Hie noster 

 fungillus semper ex axillis venarum secus nervum prima- 

 rium lanuginis adinstar propullare ineipit, dein interstitium 

 inter nervös usque ad marginem folii oecupat, utrinque 

 secus nervös spatium intactum relinquens. Color ei in 

 axillis albidus ut lanae ovinae, in pagina folii sordide 

 virescens enascitur, dein albidus aut ferrugineus evadit. 



