_ , 191 



dicem montis diaboli) ; nunc anguste triangularibus (in- 

 ter montem tabularem et leonis nee non ad Paerdebunt), 

 simili modo calycum magnitudo sicut corollarum variat. 



Ad hanc speciem sine omni dubio afferendum erit 

 synonyrnon Chironia emarginata Jarosz (in DisserC, 

 Plantae novae capenses 1821. 8^o p. \\) *). 



Possidemus praeterea e Promontorio bonae spei; Ch. 

 baeeiferam, tetragonam, linoidem et nudicaulem. 



SEBAEA. R. Brown. 



1. Sebaea cordata. R„ Brown. 



Planta polymorpha cujus varietates statuimus tres, 

 primo intuitu lon^e inter se distantes, at formis inter- 

 mediis optime unam in speciem connexas. 



a. macrancha, calycis amplissimi carina iate alata laevi 



vel scabriuscula , Höre amplo pollicari calyce plus 



duplo longiori. 



Cujus formae speeimina sunt maxima, robustiora, 



usque ad 8 pollices elata, ieeta sunt in monte leonis 



et prope Roodebloem a Bergio. Ab Augusto ad Octo- 



brem fioret. 



j3. intermedia; calycis carina ala angusta laevi sub- 

 evanescente, flore minori semipollicari calyce du- 

 plo longiori. 

 Speeimina tenuiora, graciliora, macilentia, corollis 

 multo minoribus , statura ad summum 5 pollicari plerum- 



*) Auctorem hujus levifici opusculi nomina 6ua planus Herbarii 

 Regii, quibus, ut contendit, usus est, non apposuisse, dalendum. E de- 

 scriptionibus nimis mancis, nulla diagnosi nee comparatione auetis, in 

 generibus specierum copia et affinitate difficiüoribus, sicut in Sebaea, 

 Chironia, Hebenstreitia, Manulea, Buchnera et Erino, certi quid enu- 

 cleare nequimus, quare, quae iste paucissimis notus libellus atque ob- 

 scurus in lucem proferre • conatus sit, ut silentio transeamus, melius 

 Foxe duximus. 



