214 



longe petiolatis, spathulatis, a cutis. Specimina ad sinus 

 bonae spei et Schischmareffii lecta minus gracilia, scapo 

 tarnen elongato, ad summum 5 pollicari, 2-9 flora, foliis 

 Prim. egalliccensi similiora (cfr. Lehmanni iconeni); petio- 

 lus enim dilatatur, fit brevior, et margo majoribus d-enti- 

 bus praeditus in juniori planta revolvitur. In Unalaschka 

 insula est rara, fructifera tantum , biflora observata sunt 

 specimina, foliis carnosioribus. In insula St. Laurentii 

 et ad sinum ejusdem nominis planta ad summum bipol- 

 licaris (minima pollicaris), 2-9 flora, foliis eodem modo 

 variis, nunc ut in Pr. mistassinicae, nunc ut in Pr. egal- 

 liccensis icone. Primulam hanc egalliccensem e verbis et 

 icone Lehmanni nobis solummodo notam (Florae dani- 

 cae icone cum recentioribus fasciculis in Bibiiotheca Re- 

 gia Berolinensi hucusdum deficientibus), eandem cum no- 

 stra haberemus, nisi corolla semisupera (quid? in liac fa- 

 milia?), faux eglandulosa iconis Lehmanni et situs sta- 

 minum pistillique alienus, qui deiinitus in unaquaque spe- 

 cie, in illa egalliccensi (si fides picturae) talem se prae- 

 bet, qualis in Pr. mistassinica nostra, uti e supra de- 

 scriptis variationis modis satis superque patet, nunquam 

 potest reperiri. Gerto mirum, ab Anglis, in America bor- 

 eali regiones polares perserutantibus, Pr. egalliccensem nee 

 mistassinicam enumerari, dum Florae Americae septen- 

 trionalis auetores Pr. mistassinicam nee alteram enume- 

 rant, quam et nos inter specimina nostra frustra quae- 

 sivimus. 



Descriptio. Radix fibrosa, alba, sustinens foliorum 

 radicalium rosulam , quae e medio unicum nee plures 

 emittit scapos. Planta nunc solitaria, nunc plures in par- 

 vulos caespites aggregatae. Foliorum petioli basi dilatati 

 magis minusve vaginantes. Scapus sub grossiiieatione 

 magis quam sub anthesi strictus, glaber vix ad apicem 

 renuissime glanduloso-puberulus, qua pubescentia et pe- 



