220 



dum sub fine ejusdem mensis in terra Tschuktschorum 

 floruit, densos hirsutos caespites efformans, umbellis laxis, 

 involucro omnium minimo insignitis. 



3. Androsace villosa Wulff en in Jacq. Coli. 1. p. 139- 

 t.12. /.3-, Eric. bot. 9. p. 359-, Marsch. Bieb. 

 Taur. Cauc. 1. p. 137-, Suppl. p. 132., Hb. TVillä. 

 n. 3469. fol. 2, 3, 4. eb n. 3469- a. fol. 1 -4. 



Androsace incana Lam. Enc, bot, 9« p> 359«, Rchb. 

 Icon. t. 248. /. 408. 



Andr. caule ramoso innovante, foliis villis argento- 

 sericeis erectis ciliatis apiceque barbatis. 



Provenit in alpibus Helveticis!, Tirolensibus ! , Cau- 

 casicis!, Ghilanensibus (Persiae)!, Uralensibus!,Davuriae!, 

 et in Sibiria raaxime orientali (Redowski)! 



Habitu et omni ratione praecedenti simillima, a ijua 

 differt: foliis paullo minoribus angustioribus , rigidiori- 

 bus, nervo medio elevato subtus notatis, quasi carinatis, 

 rosulas sistentibus densius imbricatas, primum fere in 

 ovoideam formam conniventes ; at primo visu jam differt : 

 villositate; villi articulati, splendentes, longiores, in apice 

 foliorum convergentes fasciculum penicillo pictorum haud 

 absimilem efficiunt, foliorum utramque paginam totam- 

 que plantam praeterea investiunt, foliis vetustioribus tan- 

 tum glabrescentibus. LJmbellae 3-5 florae. Pedicelli ut 

 in priori, involucro mox breviores, mox longiores. Golor 

 totius plantae glaucus. 



Gui proxima species est Androsace odoratissima 

 Schreb. e Gappadocia, quae foliis linearibus glabratis 

 differre videtur, penicillo villorum terminali vero haud 

 deficiente. Scapi sunt breviores et tota planta magis 

 contracta, 



4. Androsace (Aretia) arctica. Nob. 



Andr. foliis oblongis rigidis, margine revolutis, pilis 

 brevibus furcatis dense pubescentibus, subtus glaberrimis, 



