280 



ter quasi vaginantia. Non pauci eorum fructus insecti 

 ictu inilati inque globulos carnosos erant mutati. 



Specimina majora, robustiora, firmiora (quae ad 

 Plettenbergsbai Majo mense legerunt Mundt et 

 Maire) omni ratione conveniunt, excepta majori axil- 

 larum villositate. Pars amplexicaulis folii, ad inser- 

 tionem utrinque dilatati, si pro stipula est habenda, 

 dermis candidae lanuginis floccus, in foliis infimis 

 maximis sesquilinearis, axillam stipulae utrinque far- 

 cit. Ad hanc formam icon pertinet: Lam. Illustr. 

 t. 188. f. 3. 



V) Poljgama, monoica, virgata, villoso-lanuginosa, folia 

 grandiora apice in laminam expansibilia. Specimina 

 lecta sunt a Mundtio et Maire, loco speciali ignoto. 

 Insignis forma lanugine alba omnes partes laxe ve- 

 stiente, et foliis, e basi tereti supra leviter canali- 

 culata, praesertim apice in laminam linearem planam 

 saepius ultra medium, transeuntibus. 



c) Polygama, dioica, virgata, glabrata, fructu majori (H. 

 macrocarpa Rieh. Mon. p. 80 n. 57 t. 67 ß 40, 

 quae planta hermaphrodita) Fructus diametro trans- 

 versali trilineari, basi euneatus, minus rugosus, exi- 

 mie costatus, variat emarginatura angustiori aut Ia- 

 tiori; stylopodium quasi truncatum, quäle in imma- 

 turis praesertim fructibus sese praebet. Specimina 

 maxima quasi scoparia, simulque rigidiora, sesquipe- 

 dalia, foliis maximis usque ad decem pollices longis. 

 Planta tota glaberrima, axillis omnino nudis, lana 

 nulla. -^— Planta mascula a nobis nondum conspeeta. 

 (Formae hujus specimina in monte Winterhoeksberg 

 Januario mense lecta sunt a Mundtio et Maire.) 



Specimina minora, ad summum sesquipedalia, ple- 

 rumque 6-8 pollicaria, habitu rigido, foliis acerosis, 

 axillis ut in forma a. villosis. Rami , folia, pedun- 



culi 



