3öS 



SeseYi filifolium Thbg. Fl. Cap. p. 259. 



In Promontorio bonae spei ad montem tabularem 

 legit de Ghamisso, in monte diaboli Bergius, ad Ruyter- 

 bosch Mundt et Maire. Januario et Februario iloret. 2\. ? 



- Radix carnosa fusiformis, crassitie circiter trilineari, 

 Collum residuis foliorum stramineis cinctum, caulem edit 

 solitarium pluresve strictos (nee basi decumbentes), spi- 

 tliamam ad cubitum usque longos. Involucri foliola tot 

 quot radii umbellae, in speeiminibus minoribus depaupe- 

 ratis terna, in vegetioribus quina, invoiucella simili 



modo 5-8» 



\ ■ 



A P I Ü M. 



, 1. Apium gravcolens. L., Forst, d. plant, escul. 

 p. 67. n. 36. 



Quo in Paschae insula hostratium naves adpellere 

 solent, hanc rajltim decerpsimus maris limbum oecupan- 

 tem plantam, cujus odor et sapor speciei identitatem 

 jam praedebant, de qua, semine maturo rite examinato, 

 nullum superest dubium. Habitu ab indigena Europaea 

 stirpe paullulum recedit, umbellis instrueta oppositifoliis 

 nunquam sessilibus, foliis radicalibus bipinnatis, pinnis tri- 

 jugis, pinnulis euneiformibus incisis lobatisve, densius mi- 

 nutiusque dentatis quam in formis Europaeis. — 



Cum Apio graveolenti Europaeo omnibus convenit 

 notis planta suburbana Montevidensis, a Sellowio missa, 

 fruetu tarnen discrepans duplo s. triplo majori, jugis in- 

 flatis suberosis valleculas implentibus insigni, semen ipsum 

 vero vix minoris est molis. A fruetu Gicutae virosae, 

 cui subsimilis, differt: stylorum reflexorum defectu et, quod 

 majoris est mömenti, adspectu sectionis transversalis achae- 

 nii; juga enim marginantia in Gicuta sunt latissima, inque 

 media commissura vittas duas commissurales aretissime 

 copulatas includunt et quasi coercent, dum in nostra. 



