_, ~ , ' 391'", 



Quamyis non rara, pluribus tarnen in herbariis deest, nee 

 satis innotuit, ita ut umbellatorum sapientissimus mono- 

 graphus eam duobus sub nominibus, sub Ligustico et sab 

 Apio, in Systemate collocaverit. — Dentes calycini per- 

 sistunt et, quamquam maturos haud cepimus fruetus, in 

 evolutioribus tarnen raulto evidentius aderant, quam in 

 Ligustico alato, struetura fruetus ceterum satis bene coh- 

 gruo (cfr. Koch de Umb. in Nov» Act:. Acad. Leop. 

 Car. XII. 2. p. 104.J 



Herba aromatica a Rossis incolisque insularum Aleu- 

 torum in usum eibarium vocata, gratissimi saporis, ich- 

 thyophagis illis miseris grata oüfert juscula. 

 2. Ligusticum Gmelini. Nob. 



L. caule subsimplici striato folioso, foliis bipinnati- 

 iidis dentatis integerrimisve , involucri oiigophylli foliolis 

 simplieibus, involucellis polyphyllis. 



Angelica foliolis pennatifidis. Gmel. Sib. 1. p. 195. 

 t. 44. 



Frequentem hanc plantam Iegimus in insula Una- 

 laschka, ad sinum St. Laurentii, ad sinum Eschscholzii 

 inque insula Gharaissonis. 2\.. 



Descriptioni iconique Gmelinianis stirpem illustran- 

 tibus non multum est quod addemus. Planta teste Gme- 

 lino in omni Sibiria crescens, in omni a nobis perlustrata 

 regione vulgaris. Hinc. Lig. alato, hinc Lig. simplici 

 proxime affinis. Caulis inferior pars teres laevis aut le- 

 viter striata, superior (s. peduneulus umbellam sustinens) 

 magis minusve sulcata. Involucella radios plerumque su- 

 perant. Fruetus maturos non vidimus, sed de consangui- 

 nitate cum Lig. simplici vix dubitandum, quocum speci- 

 mina nana alpina habitu conveniunt, foliis involuciisque 

 satis diversa. In sinus'St. Laurentii frigidissimis, maxime 

 alpina, vix digitalis, foliis simpliciter pinnatis, pinnis pin- 

 natiiidis. In insulae Ghamissonis solo rupestri spithamaea 



