i 443 



/ 



lutionis legem, dum sdlicet infimi primi florent, flore- 

 scentia axeos apicem vel centrum petente. (Evolutio cen- 

 tripeta.) Talis inflorescentiae exemplum simplicissimum 

 offert Veronica arvensi$ supra descripta, in qua uti vidi- 

 mus circa axem primariüm (caulem) indefinitum dispo- 

 nuntur axes secundarii (pedunculi cum floribüs) simpli- 

 cissimi, hoc est nullis foliis vegetationis instrücti, at hanc 

 ob rem nunquam ramosi. Magis composita fit haec in- 

 florescentia si axes secundarii praeter florem folia adhuc 

 vegetationis ferunt et hanc ob rem aut ramosi sunt aut 

 saltem ramificationis facultate praediti. Si axes secundarii 

 licet ramosi ilore tarnen terminantur, tunc deflorationis 

 ordo idem est ac in simplicissima forma ( centripetus, 

 ilore terminalis rami infimi primum aperto, sequentibus 

 ramorum superiorum floribüs terminalibus), sin autem in- 

 definiti sunt (quod tarnen nunquam? forsan in inflore- 

 scentia terminali accidit,) tunc flores infimi rami infimi 

 primi expandiuntur sequuntur mox rami sequentis flores 

 infimi, tum tertii et sie porro. Tunc evolutio inflore- 

 scentiarum partialium 1, axillarium eodem modo fit respe- 

 ctu axeos primarii, quo florum evolutio in axi seeundario 

 — utraque centripeta (cf. Umbelliferae et Rob. Brown 

 on Compositae p. 92). Cum autem inflorescentiae inde- 

 terminatae laterales sub infl. indeterm. terminali colloca- 

 tae sunt (hoc est si caulis inflorescentia indeterminata 

 terminatur) tunc caulina 1. terminalis prima flores expan- 

 dere ineipit, sequuntur inflorescentiae laterales terminali 

 proximae, et evolutione generali inflorescentiarum hie si- 

 cut in prima classe evolutio florum centrifuga. Flores 

 tarnen quibus singula componitur inflorescentia ordine 

 centripeto evolvuntur. 



Quae magnae classes de quibus modo sermo * fuit, 

 constantissimae quidem et quoad indolem diversissimae, 

 nihilominus tarnen nonnunquam quum quoad formam ha- 



