446 



ticillatae, *) Ordo evolutionis autem centripetus. (Exem- 

 plo sint Orchideae pleraeque, Scachytarpheta, Plantagi- 

 nes plurimae etc.) 



2) Amentum est spica (masculis praeserUm floribus 

 efformata) post florescentiam decidua. 



3) Spadicc est spica (plantarum monocotyledonearum) 

 basi saepius folio (spatha) involuta, cujus flores densissime 

 aggregati in axem incrassatum quasi immersi sunt.**) Arum, 

 Calla, Pothos, Acorus, Orontium.) 



4) Racemus aliter a spica non differt ac pedunculis 

 longioribus, longitudine fere inter se aequalibus. Vero- 

 nicae pleraeque, Digitalis, Linaria, Actaea, Phyto- 

 lacca etc. 



5) Corymbus autem est racemus, cujus axis respectu 

 pedunculorum brevior, et in quo flores inferiores longio- 

 ribus insident pedicellis quam superiores, unde flores om- 

 nes in eandem quasi planitiem evehuntur. Progrediente 

 florum evolutione semper fere in racemum abit (quod 

 optime observavit ill. I. Smith botan. grammar. Exemplo 

 sint Cruciferae pleraeque, inprimis Iberides Linnaean^e. 



6) Umbella simplex est racemus, cujus axis primarius 

 quam maxime contractus est, ita ut pedunculi omnes ex 

 eodem fere puncto prodeuntes videantur. (Heder a Hei ix, 

 Jasione, Astrantia.') Umbellis siinplicibus umbellatim 



*) In Labiatis et Salicariis istis, quibus flores verticillati tribuuntur, 

 veri verticilli non existunt (rite observante ill. Link in EI. pbil. bot. 

 p. 253-) Flores tunc tantum verticillati esse possunr, cum bracteae ver- 

 ticillatae sint. In Anagallide arvensi fol. ternis et praesertim in 

 Hippuride vulgari veros verticillos videmus. Lal/iatarum omnium Sa~ 

 licariarumque pseudo-verticilli cymis .axillaribus magnopere contractis 

 efformantur. Minus bene igitur divus a Linne' (phil. bot. Tab 1 IX. 

 f- 166) verticillum illustravit. 



**) De appendice qui in Aro spadicem terminat videantur quae 

 nfra de inflorescentiis comosis dicta sunt. 



