449 



solum et clima florum evolutioni propitia fuerunt. Haec 

 ramificatio autem aeque ac cyma terminalis in aeternum 

 continuari posser, nisi eodem modo ac ilia aut fame aut 

 aestatum cyclo consumeretur. 



Saepius praeter folia duo primaria et cotyledonea 

 quasi, de quibus modo disseruimus, alia adhuc occurrunt 

 in axifaus secundariis inflorescentiarum, tunc aut flore ter- 

 minatis, aut indeterminatis. Inflorescentias secundarias 

 vel laterales autem iisdem legibus, obtemperare eodemque 

 modo examinandas ac primarias vel terminales, supra jam 

 dixi. Inflorescentiae laterales indefinitae rarissime occur- 

 runt in plantis, quae inflorescentia terminali praeditae 

 sunt, tunc autem serius flores expandunt ac infl. primaria, 

 1. terminalis. In plantis caule indeterminato praeditis ' 

 frequentius occurrunt. Lysimachia thyrsiflora, frutices 

 arboresque plurimae etc. Multo frequentiores sunt au- 

 tem inflorescentiae laterales definitae (cymae), quod Xä- 

 biatis fere omnibus, Scrophularineis multis., Chenopodia- 

 ceis Salicariisque plurimis probatur. Summi autem mo- 

 menti est, ut uniuscujusque inflorescentiae verum typum 

 veramque indolem enucleare studeamus, quum aliter vitam 

 et affinitates arctiores plantarum animo comprehendere 

 vix possimus. Restat ut phaenomena quaedam enumerem, 

 quae inflorescentiae nobis obferunt. 



Supra jam innui, inflorescentias et flores in eo con- 

 venire, quod saepissime a reliqua planta separantur quasi 

 longiore intervallo aphyllo (pedunculo proprio floris, ped. 

 communi inflorescentiae.) Pedunculus partialis floris ef- 

 formatur internodiis foliorum calycinorum, inflorescentiae 

 pedunculus autem internodiis" bractearum infimarum. Aliud 

 symptoma nisus istius inflorescentiarum, compagem ßori 

 quodammodo similem efformandi, exhibent bracteae infi- 

 morum ramorum inflorescentiarum saepius in involucrum 

 monophyllum connatae, calycem quodammodo ita oonsti- 



