— 453 



continuari potuisset, jam vidimus, idem autem omnes fere 

 inflorescentias efficere, facillime est visu. Axis enim 

 foliiger (folia vegetationis gerens) vix, nisi inflorescentias 

 comosas (quae rarissimae sunt) excipias, ultra axem flo- 

 rigerum (mflorescentiam) continuatur, plerumque inrlo- 

 rescentia tarn determinata quam indeterminata aeque ter- 

 minatus ac flore terminali. Quod probatur caulibus ra- 

 misque, inflorescentiarum tarn determinatarum quam in- 

 determinatarum ope truncatis quasi, ethantobrem demum 

 dichotomis, aut tri 1. 5 chotomis, cymosis, umbellatisque 

 Proteacearum plurimarum, Syfingae, Acerum divers orum, 

 Viburni, Ledi palustris, Ericarum y Diosmarum, Phyli- 

 carumque plurimarum. Quod ultimum et gravissimum 

 adducam argumentum mutuae affmitatis florum cum in- 

 i\ orescentiis istud est, plantas tarn flores quam inflore- 

 scentias uno quasi iinpetuprocreare, neque foliorum ramo- 

 rumque vegetationis ad instar sensim sensimque efformari 

 evolvique partes quibus constituuntur. *) Fioribus inflo- 

 rescentiisque citius conceptis, citius evolutis, citius quo- 

 que ac ceterae plantarum partes perituris, mox transit 

 utilis vitae gloria. Caulibus autem ramisque sterilibus 

 tardius efformatis hanc ob rem quoque longior est tena- 

 ciorque vita, tristis quidem et absque decore, saepius 

 autem longa saeculorum serie non consumenda. Nulli 

 tarnen hercle exstabunt, quibus herbarum in terram pro- 

 cumbentium erucarumque iis vescentium obscura, sordida, 

 longaevaque vita pulcrior videatur, quam florum papilio- 

 numque in iis degentium vita, ephemera quidpm, attamea 

 ornata atque eximia. 



*) Goethe, Versuch die Metamorphose der Pflanzen zu erkla- 

 ren §.99. 



