456 



staminum positio respectu stigmatum in flore normali. 

 Qui sequebantur flores omnes fere simili modo deformes 

 erant ac modo a me descripti, aderant tarnen alii in 

 quibus omnia Organa in folia mutata erant, foliis caulinis 

 superioribus similia, aliique tandem, in quibus floris loco 

 ramulus inveniebatur, superne dense foliosus, a caule pe- 

 dunculo nudo separatus. Folia inferiora hujus ramuli ver- 

 ticillatim disposita erant, foliis verticillorum duorum vel 

 trium inferiorum inter se alternantibus , superiora autem 

 neque numero amplius neque distributione cum floris nor- 

 malis partibus conveniebant. Infra de ramulis hisce flo- 

 rum locos tenentibus plura adhuc disseram. 



Exemplo, quod modo descripsi, optime iterum proba- 

 tur res satis nota quidem, maximi autem in physiologia 

 vegetabili momenti, omnes nimirum ßores partes e foliis 

 originem trahere. Stamina petalis analoga esse, petalaque 

 quasi pro staminibus sterilibus habenda, quod in omni 

 flore duplici videre licet, optime jam exposuerunt imtnor- 

 talis Gö'the (Versuch etc. §. 36), ill- De Candolle, (Theo- 

 rie elementaire ed. 2. p. 123) analogiam arctiorem, quae 

 omnia Organa floris, praecipue autem stamina et Ovaria 

 (carpella) intercedit, praeterito saeculo jam a C. F. TVolf 

 et Goethe demonstratam nuperius iterum demonstravit 

 ill. Rob. Brown in observationibus sagacissiuiis, quibus 

 Compositaj'um et Rafßesiae structuram illustravit (Tran- 

 sactions of the Linnean Society Vol. XII. p. 89 et XIII. 

 P. l.'p. 201 — 234, R. Browns vermischte Schriften, cur. 

 Nees ab Esenbeck II.) atque ipse exempla transförma- 

 tionis staminum in Ovaria, ovariorumque et foliorura 

 calycinorum in foüa vera adduxi (Enum. Euph. p. 45 et 

 p. 53); minus probata autem erat affinitas quae folia 

 calycina et petala intercedit, neque unquam vel rarissime 

 tantum transformationes pctalorum (Link element. philos. 

 bot. p. 314) et staminum in folia calycina vel caulina 



