460 



semper determinata est, dum scilicet cum iis alternant, 

 unus modo adsit verticillus stamineus aut duo. (Gf. no- 

 tam in Enum. Euphorb. p. 53 et amici Ad. de Jussieu 

 insigne opus, Memoires sur les Rutacees, p. 66.) In Po- 

 lygaleis, Solaneis, Asperifoliis, Personatis, Rhinantha- 

 ceis, Labiatis, Kerbenaceisque positio ovariorum duorum 

 quibus frucjus componitur respectu caulis, foliorum ca- 

 Ijcis et Paulis, bracteaeque floralis semper eadem est, 

 duo modo adsint stamina aut plura. (Unum ovariorum 

 semper caulem spectat, alterum bracteam.) Minime ne- 

 gligenda in descriptionibus characteribusque familiarum 

 generumque positio ovariorum respectu reliquorum ver- 

 ticillorum floris. 



Quodammodo forsan disci folia comparari possent 

 cum foliis plerumque minimis et parum effbrmatis, inter- 

 dum omnino suppressis, quae in summo caule plantarum 

 sub flore aut inflorescentia terminali interdum deprehen- 

 dimus. In foliis involucri Euphorbiarum, appendicibus 

 glandulosis et nectariorum instar liquidum mellosum se- 

 cernentibus , haec analogia forsan indicatur. 



" E. 



Botrychium Lunaria Sw. elegantissimum nobis obfert 

 exemplum, axem organis lateralibus (foliis, frondibus) non 

 terminari. Frondes enim duae (altera sterilis, altera 

 fructifera), quarum petiolis connatis pseudo- caulis hujus 

 plantae efformatur, minime terminales sunt, verum apicem 

 caulis subterranei (rhizomatis) intra basin petiolorum 

 connatorum recondentes. Ita explicari quoque potest 

 quomodo iieri possit, plantam anni sequentis (quae iterum 

 basi sua novam plantulam fovet, cf. Kaulfuss in Regensb. 

 bot. Zeit.) quasi intra plantam hujus anni inveniri. Fo- 

 lia autem, marginibus omnino connascentia, organaque su- 

 perius in axi sita recondentia videmus quoque in Eu- 

 calyptorum floribus, 



F. 



