462 



evolutionis hie hanc ob rem perverti, quia foliis subflorali- 

 bus ob nimiam proximitatem flpris suecus nutritius mi- 

 nus abundat. 



Occurrunt in magno numero plantarum e familiis 

 diversissimis folia caulis et inflorescentiae, quorum axillae 

 duas, tres, vel plures quoque ferunt gemmas, vel rameas 

 vel florales, ex axi primario provenientes. Hoc phaeno- 

 menon botanicorum attentione dignissimum jam obser- 

 vaveram in Euphorbiis, Ballotis et Loniceris (cf. En. 

 Euph. pag. 26«) Aestate anni praeterlapsi tales axes vel 

 ramos accessorios in magno numero familiarum obser- 

 vavi e. g. in Fumariaceis, Cruciferis, Besedaceis, Buta- 

 ceis, Leguminosis , Salicariis, Onagrariis, Crassulaceis y 

 Caprifoliaceis , - Rubiaceis , Jasmineis, Gentianeis y Pole- 

 moniaeeis, Borragineis, Antirrhineis , Labiatis, P'erbe- 

 naeeis, Primulaceis, Chenopodiaceis EuphorbLaceisque. 



Gemmis hisce accessoriis, mox ramos foliosos, mox 

 floriferos, mox flores solitarios proferentibus, praeeipue 

 in planus luxuriantibus multiplex fit ramificatio inflores- 

 centialis et modificatur quodammodo florum evolutio. 

 Prodeunt rami vel axes accessorii, in plantis herbaeeis 

 saltem, inter ramum primarium et folium, ordine evolu- 

 tionis centrifugo, in lignosis (Xylosteo) prout videtur in- 

 terdum centripeto, hoc est ramo accessorio supra ramum 

 primarium erumpente. In Lythro Salicaria interdum 

 tres cymas in unius folü axilla videmus, quarum haec 

 quae cauli proxima (ramus primarius) prima flores ex- 

 pandit. In G-eiitiana lutea plures peduneulos unifloros 

 in axilla foliorum caulinorum supremorum videmus, quo- 

 rum ille qui cauli proximus longior, ilorem primus ex- 

 pandit, sequente seeundo et tunc demum tertio. In 

 Chenopodio polyspermo sub inflorescentia laterali termi- 



