528 



elliptico-lanceolata, basi attenuata, sesquipollices et vix 

 ultra longa, circiter 9 ün. superne lala ; in minoribus na- 

 nis obovata s. subrotunda, ad sumraum 9 lineas longa, 

 6 Hn. lata , magnitudine tarnen valde varia. Petioli lineam, 

 ad suinmum sesquilineam longi, crassiusculi, lati, juniores 

 magis pubescentes, adulti glabri. Pedunculi axillares ad 

 basin ramulorum annotinorum, foliis sufFulti minoribus 

 squamiformibus ramentaceis, filiformes, teretes, glabri, 

 longitudine foliorum. Flos cum germine 5 lineas lon°us. 

 Caljx 5 dentatus, dentibus a lata basi acuminatis, acutis, 

 longitudine germinis. Corolla conoidea, limbo 5 dentato 

 recto, laciniis obtusiusculis, cum calyee pedunculoque ob- 

 scure kermesina. Genitalia inclusa. Antherae bilocula- 

 res, apice bifidae, loculo utroque superne in tubulum 

 elongatum erectum exeunte, et in dorso, ubi tubulus inci- 

 pit, arista brevissima sursum curvata ornato. Stylus lon- 

 gitudine corollam paene adaequans, stamina superans. 

 Bacca rubra exsucca, dentibus calycinis magnis styloque 

 saepe diu persistente coronata, 5 locularis, loculis poly- 

 spermis. Semina copiosa, minuta, flava, angulosa. 



GAYLUSSAC1A. 



1. Gaylussacia buxifolia Humb. B. Kth. Nov. gen. 

 3. p. 176. t. 257m Syn. 2. p. 325. 



G. ramis hirsutis, foliis coriaceis ellipticis obtusis 

 basi attenuatis, floribus campanulatis racemosis, germini- 

 bus hispidis. 



In Brasilia tropica legit Sellow. t>. 



Plantam nostram genuinam esse G. buxiföliam, te- 

 stem habemus Thibaudiam glandulosam Hb. Willd. n. 

 8329, quam Nov. generum et specierum auctores ipsi ad- 

 ducunt. Nee e descriptione, nee ex icone eandem esse 

 recognossemus, quum inter se dissentiant nee cum na- 

 tura stricte conveniant. Specimina tantum juniora race- 



