vi s PREFATIO. 
partium confrontatione , deducendos effe, adeo multis & per utrumque operis 
noftri volumen largiter fparfis d 
tis probavimus, ut heic pluribus ad tem 
facientibus exemplis omnino fuperfedere poflimus: quare etiam in unico a Sili- 
quofarum generibus petito, etfi plura & perinde ponderofa ex Compofíitiflore 
rum familia fe nobis quafi obtrudant, fubfiftemus. ipfe nempe Linnaus quí b 
aperte faffus eft, quod genera hujus ordinis a folo fore abfolute deduci & fabi- 
liri nequeant, hinc fructus fere ubique in fubfidium traxit & in fuis fy ftematis 
vegetabilis editionibus generum characteres effentiales, vix non unice a fru&s, 
petit. At quoniam rudiorem faltem eorum refpexit ftru&uram, fimulque figni 
a floribus clancule petita fuis characteribus immifcuit, iisque preferentiam tecte 
conceffit: ideo quoque pleraque ejus genera fluxili & infido nituntur funds 
mento 4 ut Myagri ; Alii, Cochlearia : Raphani » Buniadis &c. ; tantaque eft 
" fpecierum confulio, easque dignofcendi difficultas, ‘ut de variis nullam reddere 
poflis rationem, cur ad hoc potius, quam ad quodcunque aliud genus relate 
fint, quam folam auctoris voluntatem abfolutam: unde liquide demon(tratum 
quod in hoc ordine neque flores, neque fola rudior compages fructuum ad 
rite ftabilienda genera fufficiant. Sed nune fequamur immortalis TourNt 
FORTI veftigia & addamus rudiori fructuum fabrice, curatum intimi feminis ; 
ferutinium: & MOX apparebit, in quem concinnum ordinem omnia redibunt y 
quam cerü & ftabiles fient generum limites, & quam facile & fponte fab " 
vexilla fe fe collocabunt fpecies, ut etiam tyroni haud amplius arduum fit, ess 
inveftigare atque dignofcere. Hes 
At vero haud pauci objicient » quod hac ratione in magnum artis dedecus 
& detrimentum , numerus geaerum infignem in modum augeri debeat; & foi. 
debunt, ut hanc ipfam ob caufam, nonnunquam figna diftinctiva etiamfi non 
optima, > 
