30 Aquila 



{qui ab amore mihi nomen habere uidentur), aut ber- 

 nicl<z aut Baffani anferes funt, aut mihf prorfus igrwti. 



DE AQVILA. 



aeTo<i, aquila, Anglid an egle, Germanice ein cirn, 

 ober ein abler. 



Aristoteles\ 



Aquilarum plura funt genera. Vnum, quod 

 [p. 27] pigargus ab albicante cauda dicitur, ac fi albi- 

 cillam nomines. gaudet h^c planis, & lucis et 

 oppidis. Hinnularia^ a nonnullis uocata cog- 

 nomine eft. montes etiam, fyluamcjj, fuis freta 

 uiribus, petit, reliqua genera rar6 plana & lucos 

 adeunt. 



Pygargus, quum fit primum aquilarum genus, 



Germanorum literatores turpiter errant, qui pygargum 



fuum trappum faciunt, qui apud Arijlotelem. tetrix, 



& Plinio tetrao eji, ut pojlea docebo. Pygargus A nglo- 



ne. rum lingua, nifi fallar, erna uocatur. 



De planga aut clanga ex Aristotele'. 



Alterum genys magnitudine fecundnm & 

 uiribus, clanga* aut planga nomine, faltus & 

 conualles, & lacus incolere folitum, cognomi- 

 ne anataria^ & morphna, a macula pennae, 

 quail neuia" dixeris, cuius etiam meminit Ho- 

 mer, in exitu Priami '. 



[p. 28] PlINIUS * DE MORPHNA SIVE PLANGA. 



Morphnos, quam Homerus & percnon uocat, 

 aliqui & plancum & anataria, fecuda magnitu- 



1 Hist. An. Bk ix. in. 2 i/f^po0di/oj'=fawn-slayer. 



5 Hist. An. Bk ix. 112. 



* For TrXayyos some texts have irKavos. The word ' clanga ' 

 does not seem to be represented in the Greek. 

 5 j'?7TTo<^dvor = duck-slayer. 

 ' This explanation is not in Aristotle. 

 7 Iliad, Bk xxiv. 1. 316. 8 jji^f_ j^g^^ m, x. cap. iii. 



