32 Aquila 



dine & ui, huic4j uita circa lacus. Ifta circa 

 ftagna aquaticas aues appetit mergetes fe fub- 

 inde, donee fopitas laffatas4j rapiat. Speftanda 

 dimicatio, aue ad perfugia littorum tendente, 



t in deie- maxime fi condenfa harundo fit : aquila finde 

 i(5lu abigente ala, & cum appetit in lacus 

 cadente, umbramcjj fuam nanti fub aqua a littore 

 oftendente : rurfus aue in diuerfa, & ubi minimi 

 fe credat expeftari, emergente. Hsec caufa eft 

 gregatim auibus natandi, quia plures fimul non 



t hortem infeftantur : refperfu pinnaru fhofte obcaecantes. 



alias abudat. f, , „ ■^ • r 



r 29] Ssep6 & aquilae ipfse non tollerantes pondus 

 apprehenfum, una merguntur. Haec Plinius. 



Omnia, qucz Arijloteles & Plinius percno haSlenus 

 tribuerunt, Anglorum balbushardo conueniunt,Ji folam 

 magnitudinem exceperis, quce fi alia adfuerint, hie for- 

 tajjis non oberit. efi autem ilia, quam anatariam effe 

 conijcio, auis buteone maior & longior, neuo albo in 

 capite, colore fufco proximo, ad ripas fluminum, Jlag- 

 noruin et paludium fem,per degens, uiuit ex tienatu 

 anatum et gallinarum nigrarum, quas Angli coutas 

 nom-indt. Venationem. hanc, cuius inem-init Plinius, 

 inter aqtiilam ijlam {fi aquila dicenda fit) & aues 

 aquaticas, non folUm ego fcBpiJJimh uidi, fed infiniti 

 apud Anglos quotidie uident. Si qua terrce porti- 

 uncula fiiper aquas inter arundineta emineat, in hac 

 fi)let nidum facere, ut quoniam uolatu non admodum 

 ualet, d prcBda non procul abfit. Aues fubitb adoritur, 

 & fie capit. Cuniculos ifia interdum etiam dilaniat. 

 Nunc an ifta anataria fit nee ne, do£lis uiris iudi- 

 candum propono. 



