no Luscinia — Mergus 



colore etiam immutatur, & quidem in terra 

 Italia per id tempus alio nomine appellatur, 

 apparet non diu, abdit enim fefe & latet. 



A rijloteles prczter unam notam nullam ojiendit pe- 

 culiarem, qua ai alijs auibus lufcinid differret, ea 

 autem eji quod lingua fumma acumine careat. Quan- 

 quam & hoc etiam cum atricapilla commune habet. 

 Colore lufcinia, & corporis magnitudine auiculam, illam 

 proxime refert, quam Angli lingettam, & Germarti 

 Graefmufch. pajferem gramineuvi nominant. Paffere paulb minor 

 eJi, & tenuior, & longiori corporis figura, color pelloris 

 fere cinereus eft, ccetera fubfuft:a. 



DE MERGO. 



h.i6via, mergus, Anglice a cormorant, German, ei^n 



bucket. 



Aristoteles \ 



Mergus marina auis eft, ex pifcium uenatu 

 _ui6litans, fubit tame altius in fluuios. Mergus 

 [p. 90] & gauia ' faxis maritimis oua bina aut terna 

 pariunt. Sed gauiae seftate, mergi a bruma, 

 ineunte uere. Incubant more caeterarum auium, 

 fed neutra earum auium conditur. 



Mergus. Mergus, auis eft magnitudine fere anferis pulla, 



roftro longo & in fine adunco, palmipes eft, & corpore 

 graui, forma corporis aui fedenti, ereSla eft. Plinius in 

 arboribus nidulari fcribit, at Ariftoteles in faxis mari- 

 timis. Quod uterq; aut uidit, aut d referentibus au- 

 cupibus didicit, fcripto mandauit. Et ego utrumque 

 obferuaui, nam in rupibus marinis iuxta hoftiu Tince 

 fluuif mergos nidulantes uidi, & in Northfolcia cum 



1 Hist. An. Bk I. 6 ; Bk Vlll. 48, freely rendered. 

 '^ Hist. An. Bk v. 30. 



