1 1 6 Merula — Milvus — Molliceps 



quoqj anniculis in ebur transfiguratur, dutaxat 

 maribus. 



DE MILVO SIVE 

 miluio. 

 iKTiyo'i, miluus, Anglic^, a glede, a puttok, a kyte, 

 Germanice ei^n wel^e. 



Plinius \ 

 Milui ex accipitru genere funt, magnitudine 

 differentes. I idem uidentur artem gubernandi 

 docuiffe, caude flexibus, in coelo monflrante 

 natura, quod opus effet in profundo. Milui & 

 ipfi hybernis menfibus latent, non tamen ante 

 hirundines abeuntes. Traduntur & folflitijs 

 affici podagra. 



Aristoteles ^ 

 Milui pariunt bina magna ex parte, inter- 

 dum & terna, totidemc^j excludunt pullos. Sed 

 [p- 95] qui Aetolius' nuncupatur, uel quaternos ali- 

 quando excludit. 



Duo miluorum genera noui, mains & minus: maius 

 colore propemodum. ruffo eft, apud A nglos frequens, &■ 

 infigniter rapax. Pueris hoc genus cibum e manibus in 

 urbibus & oppidis eripere folet. Alterum genus eft 

 minus, nigritis, & urbes rariiis frequentans. Hoc genus 

 ut in Germania fapijftmk, ita in Anglia nunquam m.e 

 uidijjfe recorder. 



DE MOLLICIPITE. 



MaXaKOKpavevi, molliceps, Anglice a shrike, a nyn 

 murder, Germanice ei^n nuin murber. 



Aristoteles ^ 

 Molliceps eodem in loco femper fibi fedem 

 flatuit, atque ibidem capitur. Gradi & cartila- 



1 Hist. Nat. Lib. x. cap. x. 



2 Hist. An. Bk VI. 38. 



3 Other readings are aiymXi'oi and e'ymXior. 

 1 Hist. An. Bk IX. g8. 



