( 69 ) [Pars I. 17S6. 



OBSERVATIONES ZOOLOGICAE. 



DE ALAUDIS NOSTRA TIB US. 



/Vves, ad Alaudae genus referendae, dignoscuntur imprimis ex ungue digiti postici multo lon- 

 giore, ac in aliis canoris Avibus, quibus rostram est tenue, subulatum, redtum. Alau- 

 darum species ofto recenset Linnaeus, quibus pensylvanicani addidit Edwardus, t?iaiigo- 

 licam 111. Pallas, duasque alias CI. Sonnerat; attamen nuper celeberr. Brissonius 

 Alaudam magnam Catesbey ab hoc genere separandam, et Merulis suis adiungendam 

 esse duxit. At maior adhuc difficultas in determinandis harum Avium speciebus occur- 

 rit. Aldrovandus suas Alaudas ita describit, ut ne quidem oculatus Willughbey di- 

 vinare potuerit quales species sub nominibus Stopfarolae, Grisoliae, et Spipolae indi- 

 c.are voluerit. Sed nee ilia quae ex Bellonio et Aldrovando hac desuper exscripsit 

 loNSTONUs, lucem aliquam in his tenebris affundunt. Egregius quoque Brissonius con- 

 stantes illos, seu nuUo anni tempore, nuUaque aetate mutabiles charadteres in his Avi- 

 bus non invenit. An praestantiores vidit 111. Linnaeus ? Sed quaenam est eius Alauda 

 Spipoletta ? quaenam trivialis ? An caeterae quoque species ex datis chara6teribus facile 

 dignoscuntur? Ego sane, ut ingenue fatear, de certitudine hac nondum persuasus 

 sum, ut coadtus ideo fuerim definitiones specificas harum Avium certiores quaerere, ut 

 facilius adgnoscantur. 



ALAUDA ( arvensis ) griseo-fuscoqiie varia ; peHore, abdominc, femoribusqiie albidis ; re^ricibus 

 duabiis mediis interiore latere rufescentibiis. Haec copiosior et frequentior occurrit, 

 cuius sexus alter dum verno tempore spirali fere dudtu sese in aera eousque etiam attol- 

 lit, ut oculorum aciem effugiat, ideo a Kleinio caelipeta fuit appellata. Nulla alia 

 diutius et suavius cantillat, nulla magis gregaria, nullaque alia maiori copia in retia 

 compellitur. Prima haec veris adventum adeo praecoci cantu praenuntiat, ut aliquas 

 salten non advenas diceres, sed a brumali lethargo tunc temporis expergefadlas. Aves 

 istae in cohortes adunatae migrant Odtobri M., eaedemque verno tempore cum sociis 

 apud nos denuo circumvolant, antequam seiundlae nuptias instituant. 



In hac specie latus exterius redlricum duarum extimarum totum est album, eiusque bonani ico- 

 nem dedit Mayer Animal. I. Tab. XCVII. 



ALAUDA ( pratensis ) linea superciliari albida, suboadari fusca. 



Statura et rostrum prioris. Alba sunt peftus, et infra medium abdomen et crysus ; fusco- 

 ferrugineoque variegata sunt coUum, pedtoris regio superior, dorsum, alarumque ba- 

 ses. Unguis posticus digito proprio subaequalis est. 

 Gregaria non est. Ruri degit circa rusticas casas. Hybernat, et prata frequentat, imprimis 

 revoluta. Synonyma Bellonii, et Aldrovandi, ad banc speciem a Linnaeo ci- 

 tata, pertinet ad Alaudam briimalem, cum omnium minimam, et flavescentem esse 

 dixerit. 

 Varietatem albam habet ornithologia florentina Tab. 373. 



ALAUDA ( Turdina ) gula et pe6lore flavescentibus, fusco-maculatis , ungue postico breviore, 



arcuato. 



Minor 



[ I ] 



