MEM o 
45 
^overtuigen" — eindigt de briefschrijver — »dat geld aan dit 
„doel ten koste gelegd, vrij wat beter besteed zou zijn, dan 
vaan het weder opbouwen en voor een volgend onheil gereed 
»maken van gemetselde woningen.” 
Slaan wij thans een terugblik op de omtrent de aardbeving 
van Ischia vermelde feiten, dan zien wij, dat men in de 
naaste omgeving van het tooneel des onheils in den aanvang 
vrij wel van meening is geweest, dat de catastrophe door 
waarschuwende verschijnsels is vooraf gegaan, en dat daarbij 
de sterke verhooging van de temperatuur van het warme 
bron- en badwater alleen ruim voldoende was, om den 
scherpzinnigen bewoner, die het opmerkte, of bij meer rucht- 
baarheid alle belangstellende beoefenaars van het vulkanisme 
de overtuiging te schenken, dat eene, voor den bewoner 
gevaarlijke uiting van het onderaardsch smeltproces spoedig 
ophanden was. 
Immers, was Prof. pr Rossr tijdig met deze verschijnselen 
bekend geweest, hij zou niet geaarzeld hebben, om in verband 
met de door de seismografen op het schiereiland aangewezen 
vermeerderde vulkanische onrust, Ischia met het dreigend 
gevaar bekend te maken. 
Bij nader onderzoek blijkt het echter overtuigend aan 
Тонхвтох Lavis, den man, die tegenover Professor Parnıerı het 
vulkanisch karakter der /schia-aardbeving volhoudt, dat de 
verschijnselen, die gezegd worden het onheil te hebben aan- 
gekondigd, en daarbij in de eerste en voornaamste plaats de 
verheffing van temperatuur van het bronwater, er niet tot de 
tijden van aardbeving beperkt, maar van zeer gewonen aard 
zijn, dat dus de wisseling in die temperatuur een ten eenen- 
male onvoldoende aanleiding is om den bewoner op naderend 
gevaar bedacht te doen zijn. 
Bedroeg die temperatuurverhooging dezen keer buitengewoon 
veel? Men weet het niet, maar professor ш Ross: verklaart 
dat verhooging van temperatuur van het water van warme 
