BITTERWATER VAN ARUBA 
DOOR 
Dr. D. DE LOOS. 
Op Aruba bestaan eenige bronnen van bitterwater; volgens 
mededeeling van den Heer А. J. van Koouwuk durven de 
inboorlingen daarvan niet te drinken, omdat zij den bitteren 
smaak aan koper toeschrijven: de geiten daarentegen drinken 
het bij gemis van zoet water en ondervinden daarvan geen 
nadeelige gevolgen. Door de welwillendheid van genoemden 
Heer ontving ik een half fleschje van zulk bitterwater en wel 
afkomstig van de bron van Antikroeri. 
Voor zooveel de hoeveelheid het toeliet, heb ik dit water 
scheikundig onderzocht en de volgende uitkomst verkregen. 
1 Liter bevat 11,16 Gram minerale zouten, voor een deel 
bestaande uit magnesiumzouten, waaraan de bittere smaak is 
toe te schrijven. Het gehalte aan chloor bedraagt 6,64 Gram: 
dat aan magnesium 0,54 Gram per Liter. 
Voorts bevat het water zwavelzuur, zeer weinig kalk, 
zouten van alcaliën, alsmede veel zwavelwaterstof, zelfs aan 
den reuk gemakkelijk te herkennen. Of dit gas een bestand- 
deel is van het natuurlijke water dan wel of het ontstaan is 
door de reduceerende werking van organische stoffen op zwa- 
velzure zouten, kan ik niet beslissen. 
Koperzouten zijn geheel afwezig. 
Berekent men het magnesium, als chloormagnesium, dan 
bedraagt dit 2,15 Gram per Liter. Het overige moet dan 
bestaan uit chloorverbindingen en zwavelzure zouten van 
alcaliën en eene weinig zwavelzure kalk. 
da ЫЕ d WT ari aaa 
дй ke 
