а NN 
раке ой 
179 
raken en in den krater storten. Dat deze losgeraakte steenen 
een kolossaal volumen moeten representeeren, werd mij uit 
verschillende omstandigheden duidelijk. Zoo vond ik aan den 
N en NO kraterrand twee groote lavapijlers of ribben, naar 
schatting meer dan 40 meters ver in den krater reiken (zie 
schets) en het is m. i. niet twijfelachtig, dat deze pijlers 
a 
p lavapijlers. 
r kraterrand. 
krand. 
vroeger verbonden waren door kolossale gesteentenmassa’s, die 
in den krater zijn neergestort. 
Ook de mededeelingen van den heer AucvsriN van Seloh zijn 
leerrijk in dezen. De heer Aerer bezocht den krater in Juni 
1885 en vond toen dat de kraterrand een aanzienlijke breedte 
j vertoonde, dus als hiernevens 
geschetst; nu vind ik den krater- 
rand bijna overal scherp en niet 
breed genoeg om zonder gevaar 
er op te loopen; noodzakelijk 
moet dus het gearceerde gedeelte 
zijn weggestort. Bovendien be- 
stond, volgens waarneming van 
SS 
"d 
ONVAN3NNIS 
