181 
Er ligt, naar het mij voorkomt, niets buitensporigs in de 
aanname, dat de kolossale prop, die men in den Merapi-krater 
naar boven ziet dringen, geheel van de kraterwanden afkomstig 
zou zijn, behoudens misschien een gering volumen, dat als 
verhardingskorst is te beschouwen van de lava, die na de 
laatste eruptie in den krater was achter gebleven en door 
hare slechte geleidbaarheid voor warmte reeds als een dunne 
korst in staat was de onderliggende lava het stollen te 
beletten. f : 
Ik rekende ий, dat een afstorting der kraterwanden 
over 10 M. breedte en 1200 M. diepte (d. i. ruim een derde 
van de hoogte des vulkaans) niet alleen voldoende is om den 
zichtbaren afgeknotten kegel te vormen, maar bovendien den 
krater nog over 100 M. lengte beneden de zaklijn kan opvullen; 
wij zagen echter, dat er verschijnselen zijn, die op een 
afstorting van 40 M. breedte en meer wijzen. 
Maar nu de vraag of de prop, die men ziet, wel werkelijk 
een afgeknotte kegel zijn zou. Ik meen van niet, op grond 
van waarneming en ook op grond van de wijze, waarop ik 
mij de prop gevormd denk. De waarneming toch leert, dat 
de prop naar alle kanten een lange, nagenoeg horizontale 
bovenlijn vertoont, welke lijn allervreemdsoortigste ruine-achtige 
vormen bezit. Mij zijn dergelijke vormen alleen bekend van 
de steile kammen der bergruggen, die naar beide kanten 
afstorten kunnen, en ook in dit geval kan ik mij niet anders 
voorstellen, dan dat wij een dergelijke naar twee kanten 
afstortende kam voor ons hebben, doch daar men van alle 
` kanten hetzelfde ziet, kom ik tot de conclusie, dat de prop 
naar binnen toe een kegelvormige holte (geen krater) bezit 
en zij zelve dus door een scherpe, ringvormige wal wordt 
bekroond. Indien men nagaat hoe de prop gevormd is, dan 
is het bestaan van zulk een kegelvormige holte boven in de 
prop een zeer natuurlijk verschijnsel, zoo niet een noodzake- 
lijkheid, wat ik met de drie hieronder staande diagrammen 
meen te kunnen aantoonen. 
