245 
dit exemplaar ontdekt had, hetgeen een bewijs is, dat de 
watersnip zelden met de G. stenura doortrekt. 
Het exemplaar, dat mij op 5 Februari 1884 gebracht werd, 
was nagenoeg even groot als de 6. stenura, had iets langeren 
bek, maar geleek (op den staart na) overigens zeer veelop de 
gemeene Javaansche snip. 
De verlengde schouder- en mantelvederen hadden donkerder 
tinten, die evenals bij de andere scherp afstaken tegen de 
heldere rosachtige of okerkleurige lengte-strepen daar ter plaatse. 
Ook de slagpennen der 2° en 5° orde, die bij de @. stenura 
slechts aan de uiteinden een smal wit randje hebben, bezitten 
bij de 6. scolopacina breede witte uiteinden. Bovendien zijn de 
borst en buik bij deze laatste helderwit zonder dwarsbandjes. 
Kleur van bek, iris еп pooten hebben beide soorten gemeen : 
echter is het groote verschil gelegen in den staart. 
Deze bestaat bij het mij aangebrachte individu uit 14 pennen 
die voor het onderste 25 gedeelte zwartachtig zijn en voor het 
overige deel roodbruin: allen bezitten witte boorden. Gelijk 
bij vele andere vogels verschillen tint en teekening bij de staart- 
pennen onderling naar gelang zij in het midden, of meer naar 
buiten ingeplant zijn. Zoo zijn ook hier de middelste , op het 
bruine uiteinde na, effen zwart, de meer naar buiten voor- 
komende echter lichter van tint met donkere dwarsbanden en 
het uiterste paar heeft de zeer smalle buitenvlag, op een paar 
donkere vlekjes na, effen wit gekleurd. 
Ook het roodbruin verschilt. Het is het meest intens op 
het middelste paar en neemt van lieverlede in kracht af , naarmate 
de pennen meer buitenwaarts zijn ingeplant. De onderste 
staartdekvederen не lang en voorzien van donkere dwars- 
bandjes. 
Totale lengte met inbegrip der naar achteren 
uitgestrekte pooten 
Idem zonder deze `. 
Lengte van de middelste Guara 
Breedte van deze op het midden 
есес 
› © FR ke 
ча 
өл QU ct cx 
= = 
