KONGL. SV. VET. AKADEMIENS HANDLINGAR. BAND. 22. NIO 10. 93 



Specimina hic lecta sunt sterilia. Ad Jeniseam (ut etiam in Norvegia arctica, Cfr. 

 Blytt, Norges Flora p. 1041) fortasse propagatur gennuis axillaribus, quai decidunt. 



144. S. nivalis {Lindbl.) Fr. Lange Consp. fl. Groenl. p. 22. 



Aret. Ad portum Dicksoni (Kjelbm), Tolstoi nos (f. minor densa) (Arm), Nikan- 

 drovskij ostrov et Malö Briochovskij-ön (f. major läxa) (Arm, Br.). 



145. S. saxatilis Wimm. S. Linnsei Presl. Ledeb. Ross. 1 p. 339. Spergula 

 saginoides L. Spee. pl. Swartz. 



Silv. Gorinskoj volok (Arn.), Lebjedevo (Arm), Alinskoje (Arm), Verknje Imbatsch 

 (Br.). Aret. Nikandrovskij ostrov (Br.). 



Trautvettkr (Plant. Sibir. bor. et Increim fl. Ross.) existimat, Saginam intermediam 

 Fenzl. esse speciem a S. saxatili non distinguendam. Malmgren (Spetsb. Fanerogamtlora), 

 S. intermediam Fenzl., Rupr. (Flor. Samojed. p. 25) affert ut synonymon S. nivalis (Lindbl.), 

 Fries. Kjellman (Vega exped. 1 p. 549) dicit, descriptionem partium vegetativaruin Sagime 

 intermediaj potius spectare ad S. nivalem quam ad S. saxatilem; nihil tanien certum de 

 ea re affirmare audet, quum specimina S. intermediär non viderit. — S. saxatilis satis 

 aecedit ad S. procumbentem, sed in S. saxatili folia subulata, capsula ealyce duplo longior; 

 in !S. procumbente folia linearia et plana, capsula ealyce paulo longior. S. nivalis contra 

 a Ö. saxatili longius distat et magis affinis S. subulata? (Sw.). 



146. »S'. arctica nova sp. 



Glaberrima. Caulibus ca-spitosis elongatis erectis vel divaricatis, subsimplicibus, non 

 radicantibus, 1 — 2- (rarius 3 — 4-) floris; foliis carnosis lineari-subulatis, inucronatis; pe- 

 dunculis elongatis, subpollicaribus; floribus 4-meris, sepalis 4 ovatis obtusis, membranaceo- 

 marginatis petala 4 ovata lequantibus vel paululum superantibus; capsula ealyce subdiqdo 

 longiore. 



Duse forma' exstant; altera congesta magis erecta, altera läxa magis elongata cau- 

 libus procumbentibus. 



Suba. Patapovskoje (f. läxa tiorens ä0 / 7 (Br.). Aret. Dudino fruetifera s / s (Arn., Br.). 



Species affinis S. nivali, a qua notis supra datis satis differt. Eodem fere modo se 

 habet ad S. nivalem ac Sagina procumbens ad S. saxatilem. — Folia radicalia dense ro- 

 sulata pullicaria. Caules plurimi, elongati, pollicares et ultra, suberecti rarius procumben- 

 tes, subsimplices, ad basin rosula? centralis egredientes. Folia caulina lineari-subulata 

 mucronata, distantia, non densissime imbricata, radicalibus duplo triplpve breviora. Pe- 

 dunculi semper recti, elongati, subpollicares. Sepala 4 ovata obtusa nervis vix conspicuis, 

 obscure viridia subolivacea, albo-marginata. Petala alba, late ovata breviter unguiculata, 

 calycem tequantia vel paululum superantia. Gapsula luteo-fusca, ovata, ealyce adpresso sub- 

 duplo longior, fere ad basin usque 5-partita. Semina subgranulata. — Planta circiter bi- 

 pollicaris, rarius tripollicaris, glaberrima. — S. nivalis ab hac distinguitur: herba floribusque 

 minoribus, pedunculis brevibus 1 — o— lin. longis, floribus 5-meris, sepalis petalisque 5, cap- 

 sula ealyce 1 / 3 longiore. 



1 47. S. procumbens L. Ledeb. Ross. 1 p. 338. 



Mont. Saliev (Br.). Silv. Nasimova (Arm, Br.), Alinskoje (Br.), Fatjanova (Arm), 

 Alibique ad Jeniseam Arnell et Brenner legerunt. 



