Monographia generis Meloés. 115 
Long. 31—20'/". Lat. 15 — 6^. 
Corpus nigrum, magis minusve violaceo- micans, imprimis 
in pedibus capite ac thorace. Caput glabrum sat profunde pun- 
ctatum, punctis in fronte rarioribus, canalicula frontali tenui 
abbreviata, violaceo-nigrum sat nitidum.  Clypeus basi punctis 
piliferis sat profundis, labium subtilioribus rarioribus impres- 
sum. Antennae sat distincte violaceae, nitidae. Thorax latitudi- 
ne vix brevior, basi leviter emarginatus, angulis anticis vix con- 
spicuis, cum lateribus rotundatis, basi iterum leviter emargina- 
tus marginatusque, supra magis minusve depressus, punctis sàt 
profundis, in medio parcioribus, ceterum saepius confluentibus 
impressus, niger plerumque violascens, nitidus, lobis inflexis sub- 
üliter parce punctatis laete violaceis nitidissimis. Elytra magis 
minusve coriaceo-rugosa, atra, supra parum, marginibus inflexis 
distinctius violascentia. Abdomen supra atrum opacum,: areis 
subopacis, subtiliter coriacea, punctis raris piliferis impressis; 
subtus subviolascens, crebre piloso-punctatum. Pedes validi, ple- 
rumque purpureo-violacei, sat nitidi. 
Patria. Europa tota et Sibiria; tempore vernali frequens. 
Obs. Haec species ab auctoribus saepe confusa, quare eius 
synonymia valde intricata est. —/Meloé Proscarabaeus Lin. 
certe idem, ut ex descriptione F'aunae Suec. patet. P'abricius, 
Linnaei diagnosin retinens, hunc eundem significare nobis vide- 
tur; color etiam violaceus huic magis competit, quam M. vio- 
laceo Marsh. Mel. tecta et Mel. punctata Panz. certe huc per- 
tinent, secundum typos, qui exstant in Mus. Reg. Berol. Mel. 
tectus Leach. etiam sine dubio huc referendus. Mel. rugi- 
pennis Mannerh, ex Sibiria, secundum specimen, quod Museo 
Regio Berol. communicavit cl. Gebler, exacte convenit, colore 
modo omnino nigro discrepans. Mel. l'aurica Dej. sec. Par- 
