H ydnorae sive Aphyteiae generis cognitionem magis com- 
pletam, quis est, qui non desideret? Cuius tandem nanciscendi 
spes quo diutius iam frustrata est, eo minus observationes se- 
quentes in duplicem Hydnorae speciem, qualescunque sint, re- 
tüinendas esse putavi.  Factae sunt in plura utriusque speciei 
specimina, arenae ope exsiccata, quum integra tum varie dis- 
secta, quae in Parva Namaqua terra legit nuperque mecum 
communicavit amicissimus mihi Drége, indefessus felicissimus- 
que Africae australioris perscrutator. 
Priusquam autem quid novi proferre auderem, antecesso- 
rum et observata et placita lustrare iuvabit. 
Hydnoram Africanam a Thunbergio detectam primum- 
que descriptam esse, notum est. Exstat eius descriptio floris 
cum icone haud spernenda in Vetensk. Acad. Handling. ad an- 
num 1775 pag. 69 sqq. (edit. German. pag.68 sqq.. Et fructum 
et radicem serius observatos eodem loco ad annum 1777 pag. 144 
sqq. (edit. German. pag. 131 sqq.) eadem ratione descripsit pin- 
gique curavit; quae icon in illustris Praesidis nostri Systema 
Fungorum transiit. *)  Tribuit auctor plantae suae calycem car- 
nosum irifidum, petala tria calyci adnata, stamina tria monadel- 
*) Neutiquam vero tanquam fungorum ordinis sit species, sed ad formae similitu- 
dinem respiciens, ilum in locum tramstuli, N. ab E. 
