de Hydnora. 783 
interest, quum in diversissimis plantarum ordinibus singula ge- 
nera parasitica occurrant. Stamina numerosa rarius quidem 
apud Asarineas observantur, non desunt tamen. Sic etiam ger- 
men perianthio adnatum inter utrumque ordinem ambigit, quum 
Cytineis quibusdam, tum Asarineis omnibus proprium. Restant 
tria inter utrumque ordinem discrimina, quorum pondere com- 
motus cl. Brongniart alterum ab altero secernendos esse censuit. 
Sunt autem primum flores Cytinearum diclini, Asarinearum mo- 
noclini; alterum, solennis partium floralium numerus, apud illas 
quaternarius quinariusve, apud has ternarius; ultimum idque 
gravissimum, aestivatio perianthii illarum imbricata, harum val- 
vata. Hydnora, ut ex descriptionibus nostris constat, est mo- 
noclina, est trifida, est valvata, et idcirco Cytinea esse nequit, 
sed ad Asarineas pertinere oportet. 
Nihilo minus speciem adeo singularem prae se fert, ut non 
dubitem fore, qui eius locum inter Asarineas magis arte para- 
tum quam ipsius naturae legibus iussum esse putent. Quorum 
gratia Hydnoram cum ceteris Ásarinearum Dou paulo ac- 
curatius comparare haud poenitebit. 
Ab ipso Zísaro incipientes, quis est flos singulus, quaesu- 
mus, singulo Hydnorae flori similior? Tota figura propemodum 
eadem, limbi laciniae apicibus eadem ratione inflexae, quod 
certe rarissimum, color utriusque luridus, odor nauseosus. Ma- 
ioris momenti indicium, quod in siccis Ásari speciminibus ob- 
servasse mihi videor, num revera adsit, ver proximum docebit; 
limbum, inquam, perianthii valvati, non, ut vuleo fit, inde ab 
apice ad basin usque, sed contraria ratione a basi apicem ver- 
sus dehiscentem. Sic enim rem se habere in Hydnoris, ex ea- 
rum descriptionibus per se intelligetur. 
Aristolochiae, quae primo intuitu multo longius ab Hyd- 
Vol. XVI. P. II. 99 
