— 667 — 



metricorum Euclidis, quae ex Arabica lingua in Ebraicam convertit R. Mo- 

 ses Tibbonicles. Incipit a fol. 131 a tergo. 



Is Codex partim ad XIV, partim ad XV saeculum referendus videtur. 



(Assemani, 1. e, t. II, p. 268). 



2. Codex (n. s CCCXXXVIII) in fo., bombye, fol. constans 323, chara- 

 «tere Rabbinico elegantissimo scriptus ; olim Palatinus. Vadit a n.° 1 ad 8. 

 Numerus autem 3. s continet : SEPHER HAJESSODOTH LEOKILD (sic). Eie- 

 menta Euclidis cum flguris. Initium capit a fol. 167 a tergo. 



In fine hujus Codicis, quem non immerito ad XIV Christi saeculum 

 referas, haec a M. Jacobo Christmanno adnotata leguntur : 



« Accepi ex Bibliotheca Palatina Librorum Ms. Hebraic. in quo conti- 

 nentur quaedam physica Commentaria in Aristotelem, item XIII libri Eu- 

 clidis Geometrici ec. Januarii Anni 1588 M. Jacobus Christmannus manu 

 propria ». 



(Assemani, 1. e, t. II, p. 319). 



3. Codex (n. s 400) antiquus in 4.°, bombye, foliis constans 75, chara- 

 ctere Rabbinico exaratus : Misceli., et vadit a n.° 1 ad 5. 



Numerus autem 1 continet : 



SEPHER CHILUPH HAMMEBATIM LEUKLIDOS 



(Liber de varietate aspectuum Euclidis), cum flguris geometricis ; ex 

 Arabico idiomate in Ebraicum conversus. In limine laudatur Almagestum 

 Ptolemaei, Euclidi longe posterioris ; quare mendosam huius libri inscri- 

 ptionem esse puto, quique excerptus potius ex Euclidis Optica et ex Al- 

 magesto Ptolemaei est. Initium capit a fol. 1. 



Numerus 2 habet : Ejusdem Euclidis SEPHER HAMMERAIM (Optica) 

 .cum flguris, ex Arabica itidem lingua in Ebraicam ab anonymo reddita, 

 quam frustra in aliis Bibliothecis Hebraicis requiras. Initium facit a fo. 12. 



Is Codex XIV Christi saeculo videtur exaratus. 



(Assemani, 1. e., p. 374). 



E. Bibliotheca Principis Balthassaris Boncompagni. 



Cfr. Narducci E. Catalogo di manoscritti ora posseduti da D. Baldassarre Boncompagni. Roma, 

 1892, in 8.°, 2. a ediz. 



Prsetermissis mss. recentioribus 90, 185, 223, 294, 450, 464, quae continent illustrationes, vel 

 reductiones Elem. Euclidis a Boetio, a Barrow (coni notis D. Morell), a Guidubaldo e Marcliio- 

 nibus Montis, ab Egidio Personerio de Roberval et ab anonymis conflatas, sequentem codicem 

 tantummodo adnotare sufficit. 



1. Cod. 298, membran., finis saec. XVI, caract. nitidissimo exaratus. 

 Continetur : Euclidis Geometrae {sic) cum comento Campani. 



