— 225 — 
Zoogr. II. p. 371. — Phaleris tetracula Stephens 
Shaw. gen. Zool. XIII. p. 46; Brandt, Bull. 1.1. 
p. 347; Gray, Gen. Birds. III. p. 638; Elliot. 
Birds. N. Am. P. III. 1867. (Figura). — Phaleris 
psittacula jun. Temm. Man. d'Ornith. I. 1820. 
p. CXII et Planch. col. Vol. V. Genus Phaleris 
(erronee). — Tylorhamphus tetraculus Bonap. 
Consp. Compt. rend. p. 774. — Phaleris (Tylo- 
rhamphus) tetracula Cassin in Bairds Birds N. 
Am. p. 907. — Simorhynchus tetraculus Coues 
Monogr. p. 43. 
Specimina numerosa a Vosnessenskio variis anni 
temporibus collecta, in Museo Academiae scientia- 
rum servata, Uriae s. Alcae cristatellae, dubiae et 
tetraculae Pallasii identitatem jam a Schrenckio 
(1860) observationibus meis assentiente et serius à 
Schlegelio (Mus. d. Pays-Bas. Livr. IX. Urinatores 
p. 25) pronunciatam extra omnes dubitationis limites 
ponunt, Schlegelius in eo erravit, quod Uriam du- 
biam Pallasii, avem hibernalem repraesentantem, pro 
juniore habuerit. 
Simorhynchus cristatellus jam a Stellero (Beschreib. 
v. Kamtschatka S. 181) tertiae Urinatorum formae 
nomine designatus et insularum Curilicarum incolis 
adscriptus, secundum observationes Vosnessenskii 
Oceani tranquilli partes maxime boreales non visitat, 
ultra insulas St. Pauli et Georgii enim, in quorum 
scopulis vernali tempore et aestate (1. e. inde a medio 
mensis Aprilis usque ad finem Julii) tantum degit, 
haud conspiciebatur. Secundum Coues vero ad fretum 
Beringii usque occurrit, sed versus austrum in Ame- 
ricae oris territorium Washingtoni haud excedit. In 
Mélanges biologiques. VII. 29 © 
