27 Janvier 
8 Février 1870. 
Ophiopogonis species in herbariis Petropolitanis 
servatas exposuit C. J. Maximowicz. 
Ophiopogon Ga wl. 
Gawl. in bot. mag. 1063.—-Endl. Gen. pl. c. syn., 
excl. Sanseviella Rchb. — Ophiopogon Kth. et 
Flüggea Kth. En. pl. V. p. 301. 
Characteri generico saepissime non rite adhuc ex- 
posito adde: ovarium lata basi sessile vel semiimmer- 
sum, triloculare, 6 —9-ovulatum. Ovula anatropa, mox 
post fecundationem ovarium rumpentia, pleraque abor- 
tiva, attamen vulgo persistentia. Semina matura nuda, 
circa axim verticillata, abortu saepissime 1— 2, ra- 
rius 3, interdum 4 — 6, ovarii vestigio perigonioque 
dum persistens basi stipata, testa nondum matura 
crassa coriacea, matura aquosobaccata, colorata (coe- 
rulea vel nigra). 
Ophiopogoneae ab auctoribus mox Smilacineis, mox 
Asparagineis, mox Amaryllideis (cf. Schnizlein. Ico- 
nogr. fam. nat.) appropinquatae, communi fere con- 
sensu tamen in familiae propriae dignitatem erectae, 
habitum re vera offerunt Liliacearum Anthericearum 
nonnullarum, quibuscum conveniunt fibris radicalibus 
incrassatis, rhizomatis obliqui vel repentis structura, 
i 
