( 63 ) 



* + yz^*-^' 2 {S + i! (y+V)+ S (/+2w ' +% ' 2) f enz -}' 



terwijl zooals zich verwachten liet de som van beider pro- 



y' V 



ducten niet — en met ; weder de vroegere for- 



y—y y—y 



1 T / 1 



mule voor de fout $ — — teruggeeft, welke laatste 



ty-yj 



fout bij de toepassing op ons onderwerp, alwaar y = F{a) 

 en ƒ = F(b) tegengestelde teekens hebben, tevens blijkt 

 steeds tusschen de twee eerstgenoemde fouten te liggen. 



In het algemeen een regel aan te geven, die dadelijk de 

 in volstrekte grootte kleinste der drie fouten doet kennen, 

 schijnt wegens de onzekerheid der teekens enz. ni s t wel 

 doenlijk. Wil men zich door een eenvoudig voorbeeld re- 

 kenschap geven dat dit telkens van omstandigheden afhangt, 

 dan kan weder de reeds boven voor x^ = k\ ter sprake ge- 

 co 



komen hyperbool x = ^, y k = dienen. Denkt men 



i 1 — y 



zich hier y negatief, en y' positief maar weinig kleiner dan 



de bij de asymptoot behoorende waarde y "=■ 1, dan kan 

 alligt de bij y' behoorende raaklijn een zóó verwijderd snij- 

 punt opleveren, dat het voordeeliger is dit geheel buiten 

 beschouwing te laten. Door de vroegere formule voor de fout 



(y—y) 2 1 (i~^ 3 (i— vr 



dit geval, en de thans opgemaakte formule voor de fout 



y—y y—y \ f y—y l 



_yVi J_M 1 ') 1 \ y*y' 



y-y\ ~y-y\\-y "l-yV 0-yH (i-yWW)' 



wordt dit bevestigd : de eerste, hier steeds negatieve, fout 

 blijft in volstrekte waarde slechts dan kleiner dan de tweede, 



y' 



hier steeds positieve, als • <^ 1 of y <^ \ is, 



1 — v 



