( 79 ) 



In 1881 heeft Ditte een onderzoek gepubliceerd over 

 het gedrag van 't dubbelzout (K I) 3 Pb I 3 tegenover water, 

 inzonderheid over de samenstelling der oplossingen, nevens 

 welke dit zout onontleed kan bestaan. De beteekenis van 

 het aanwezig zijn van eenen der componenten (Pb I 3 of K I) 

 in vasten toestand nevens het dubbelzout en de oplossing, 

 werd daarbij niet in het licht gesteld. Ook is de samen- 

 stelling van het zout, wat betreft het kristalwater, onzeker 

 gebleven. Aangezien Ditte zijne methode van analyse niet 

 mededeelt, en deze analyse verscheidene bezwaren oplevert, 

 laat zich de graad van nauwkeurigheid zijner cijfers niet 

 wel beoordeelen. De Heer F. Schreinemakers heeft in het 

 anorganische scheikundig Laboratorium der Universiteit te 

 Leiden een nieuw en uitvoerig onderzoek over dat onder- 

 werp ingesteld. 



De uitkomst van Ditte's proefnemingen komt hierop 

 neder, dat bij elke T. de samenstelling der oplossing, nevens 

 welke de dubbelzoutkristallen kunnen bestaan, eene andere 

 is. Hij heeft dat bij temperaturen beneden 80° nagegaan 

 voor het geval dat Pb I 2 in overmaat was. 



Thans is het duidelijk, dat de kennis van het evenwicht 

 tusschen dubbelzout en water eene studie vereischt van de 

 samenstelling der vloeistoffen bij eene bepaalde temperatuur, 

 met toepassing van den regel der phasen — zooals dit door 

 Dr. Bakhuis Roozeboom het eerst is verricht bij zijne onder- 

 zoekingen omtrent de gashydraten, het chloorcalcium enz. 

 Daaruit volgt reeds dadelijk, dat bij eene bepaalde tempe- 

 ratuur een standvastig evenwicht eerst bij aanwezigheid van 

 vier phasen kan verkregen worden : dubbelzout, iodkalium 

 (of iodlood), oplossing, en waterdamp — omdat hier drie 

 stoffen, Pb I 2 , K I en H 3 O aanwezig zijn, en dat de overige 

 evenwichten afhankelijk zijn van de massa der componen- 

 ten. De Heer Schreinemakers heeft dit in aanmerking ge- 

 nomen en zijne proefnemingen tot 250° voortgezet. 



Zijn onderzoek heeft geleerd: 1° dat, voor opvolgende 

 temperaturen, de kromme lijnen van de oplosbaarheid van 

 K I en van Pb T 2 , bij aanwezigheid van vast dubbelzout 



