( 119 ) 



In de Vergadering der Afdeeling Natuurkunde van 28 

 Juni 1884 heeft spr. proeven medegedeeld, waaruit bleek, 

 dat de bewegingen van pigment en kegels van het netvlies 

 onder den invloed van zenuwvezels staan, die langs den n. 

 opticus het oog bereiken ; dat dus de gezichtszenuw niet, 

 zooals vroeger algemeen werd aangenomen, een zuiver sen- 

 sitieve, maar een gemengde, uit centrifugale en centripetale 

 vezels opgebouwde zenuw is. — Mocht dit resultaat, met 

 het oog op de eigenaardige ontwikkeling van den n. opticus 

 (door uitstulping der primaire voorhersenen) en den bouw 

 (samenstelling uit vele zeer dunne en een kleiner aantal 

 dikke vezels) niet bevreemden , toch waren nieuwe be- 

 wijzen voor de centrifugale functie gewenscht, te meer nu 

 onlangs twijfel aan de juistheid der interpretatie van de 

 door spr. vroeger gevonden feiten werd uitgesproken (A. 

 E. Fick, Graefe's Arckiv für Ophthalmologie, Bd. 37, 2, 

 blz. 1, 1891). 



Een zekere en vermoedelijk gemakkelijke weg ter berei- 

 king van dit doel scheen den Spr. aangewezen door de electri- 

 sche verschijnselen van het oog. Men mocht verwachten dat 

 centrifugale werkingen van den n. opticus zich ook zouden 

 uiten in electrische verschijnselen, te meer als er goede 

 gronden bestonden om, althans van een gedeelte der elec- 

 trische processen, in 't oog waargenomen, de bron te zoeken, 

 in de contractiele pigmentcellen en kegels. 



Op uitnoodiging van den Spr. heeft de Heer G. Geijxs, Med. 

 docts. aan de Utrechtsche Universiteit, dit onderzoek uitere- 



o 



voerd. Zijne proeven hebben geleerd, dat zoowel door reflee- 

 torische als door directe prikkeling van den stam van den 

 n. opticus, belangrijke electrische veranderingen in het ooo-, 

 bepaaldelijk in het netvlies, kunnen opgewekt worden. 



De rejiectorische prikkeliug geschiedde óf door licht, óf 

 door chemische prikkels Na Cl) op het netvlies van het 

 andere oog te laten inwerken, met of zonder doorsnijdino- 

 van een der nn. optici. De electrische veranderingen waren 

 in 't algemeen van gelijken aard, hoewel aanmerkelijk zwak- 

 ker dan bij directe prikkeling van het afgeleide oog door 

 invallend licht (voorbijgaande verhooging van de negativiteit 



