( 189 ) 



er op gewezen, dat bij verhitting dier verbinding eene vrij- 

 willige omzetting in het daarmede isomerische gewone phtal- 

 imide plaats vindt, waarbij als overgangslichaam eene stof 

 optreedt, waarvan hij de mogelijkheid aanneemt, dat zij ortho- 

 cyanbenzoëzuur is en die hij identisch met het product vindt, 

 dat hij ter vergelijking uit phtalylchloride en ammonia li- 

 quida bereid heeft. 



Ook ter beantwoording der vraag : welke formnle aan het 

 gewone phtalimide moet toegekend worden, wordt door het 

 voorafgaande eene bijdrage geleverd, wanneer men aanneemt, 

 dat het bekende phtalylchloride C 6 H 4 C 2 2 C1 2 is en uit één 

 lichaam bestaat, geen mengsel is, iets wat nog niet geheel 

 zeker schijnt. 



Bij het ontstaan van orthocyanbenzoëzuur uit dat chloride 

 door de inwerking van ammonia liquida, kan niet worden 

 aangenomen, dat als tusschenproduct gewoon phtalimide of 

 diamide wordt gevormd, omdat die lichamen door ammoniak 

 niet in orthocyanbenzoëzuur worden omgezet. Het gewone 

 imide toch vormt met ammonia liquida het diamide, en het 

 diamide is tegen de verdere inwerking van ammoniak be- 

 stand. Toch is het zeer waarschijnlijk, dat bij de inwerking 

 van ammonia liquida op het chloride een diamide of een 

 imide ontstaat. Dit amide en imide moeten dan isomerisch, niet 

 identisch zijn met het gewone pbtalamide en imide. Wordt 

 nu het phtalylchloride als onsymmetrisch aangenomen, het- 

 geen meestal geschiedt, dan moeten eerstgenoemde verbin- 

 dingen zelve onsymmetrisch zijn ; dus 



r Cl 



c b hAo , 



/ c_ ïm / C=:NH 



C 6 H, \0 , C 6 H 4 \0 . 



\/ 



V v =» 



u=o 



Het gewone phtaldiamide en imide zijn dan de symme- 

 trische verbindingen 



p =0 C=0 



^-NHo 



C 6 H 4 



\ C -NH 3 



:0 



