OVER DEN INVLOED DER ADEMHALING 



OP DE 



PERMEABILITEIT DER BLOEDLICHAAMPJES 



DOOR 



Dr. H. J. HAMBURGER. 



Vroeger toonden wij aan, * dat wanneer men gedefibri- 

 neerd bloed met zoutoplossingen van verschillende concen- 

 tratiën vermengt, van elk zont een concentratie wordt 

 gevonden, waaraan de bloedlichaampjes een weinig kleur- 

 stof afgeven. In zwakkere soluties verliezen de bloed- 

 lichaampjes meer kleurstof. Men overtuigt zich hiervan 

 door de bloedlichaampjes te laten bezinken op den bodem 

 van de reageerbuis, waarin zich het mengsel beviudt, en de 

 bovenstaande vloeistof van de verschillende buisjes met 

 eikander te vergelijken. 



Het interesseerde ons te weten, of arterieel en veneus 

 bloed zich in dit opzicht gelijk verhielden, m. a. w. of de 

 bloedlichaampjes van het veneuse bloed in dezelfde zout- 

 solutie kleurstof begonnen af te geven als de bloedlichaam- 

 pjes van het arterieele. 



2 M 3 van het gedefibrineerde arterieele paardebloed — 

 ook bij alle volgende proeven werd van deze bloedsoort 

 gebruik gemaakt — werden vermengd met 20 M 3 eener 

 Na Cl oplossing van 0.65, 0.64, 0.63, 0.62, 0.61 en 0.60 %, 

 en wel in een reageerbuisje van gelijke wijdte. Dezelfde reeks 

 van zoutoplossingen werd ingezet met gedefibrineerd veneus 



Archw. J. Anat. u. Phi/siol. PkisioL Abt. 1SS6 s. 476, 



