( 201 ) 



chloorgehalte van 100 cM 3 serum van het veneuse bloed 

 aan 90.7 cM 3 Vio normaal AgN0 3 . Tengevolge van het 

 doorvoeren van CO% is dus ruim 8,6 °/o der chloriden van 

 het serum in de bloedlichaampjes overgegaan, 



Hoe was het met de andere bestanddeelen van het serum ? 

 Om hiervan een denkbeeld te verkrijgen, dampten we 50 

 cM 3 van het oorspronkelijke en van het met C0 2 behandelde 

 bloed tot droog toe in bij 105° — 110°. Het residu van de 

 eerstbedoelde 50 cM 3 serum bedroeg 4,157 en van het 

 tweede 4.532 gram. Hieruit volgt dat het serum ten koste 



van de bloedlichaampjes , -. r „ X 100 = 9°/ 



in vaste bestanddeelen is toegenomen. 



Het serum had dus chloriden afgegeven, maar andere 

 vaste stoffen opgenomen. Grootendeels moesten dit wel 

 eiwitstoffen zijn. Dit bleek inderdaad, toen we het eiwit 

 in het serum van beide bloedsoorten bepaald hadden. Deze 

 bepaling geschiedde door 50 cM 3 serum, vermengd met 400 

 cM 3 water, in een kokend waterbad te verhitten, enkele drop- 

 pels verdund azijnzuur toe te voegen, op de vlam te koken 

 en op een gedroogd gewogen filtrum het eiwit te verzame- 

 len. Het bleek nu, dat in 50 cM 3 serum van het oor- 

 spronkelijke bloed zich bevonden 3,862 gram eiwit en dat 

 50 cM 3 serum na doorvoeren van C0 2 bevatten 4.201 gram 

 eiwit, dat dus 0.339 gram eiwit de bloedlichaampjes had- 

 den verlaten en in het serum waren overgegaan, d. i. in 



339 

 het geheel • . roo ' 4. i S7 '•* 100 — 90,4 <y van hetgeen 



in het geheel aan vaste stoffen in het serum was gediffundeerd. 



Uit deze proeven volgt, dat de bloedlichaampjes door de 

 inwerking van C0 2 van permeabiliteit zijn veranderd, doch, 

 naar hetgeen reeds was gebleken, met behoud van hun 

 oorspronkelijke osmotische spanning. Het laatste is in 

 merkwaardige overeenstemming met hetgeen wij vroeger 

 vonden*) bij inwerking van zouten op bloedlichaampjes: 



*) Verslagen en Mededeelingen der Kon. Akad. v. Welensch. 3e Reeks, 

 Deel VII, pag. 15. 



14* 



