( 204 ) 

 spronkelijke waarde terug te keeren, ja zelfs die waarde 



een weinig te overtreffen. 



De verandering van de pernieabiliteit der bloedlichaampjes 

 bleek dus niet blijvend te zijn. Toch trok het de aandacht, 

 dat het specifiek gewicht en de hoeveelheid vaste bestand- 

 deelen van het serum na de energische uitdrijving van het 

 C0 2 zelfs tot onder de oorspronkelijke waarde was gedaald, 

 en dat het chloride-gehalte zelfs tot boven de oorspronkelijke 

 waarde gestegen was. 



De verklaring daarvan lag voor de hand. 



Het oorspronkelijke bloed was wel even met lucht ge- 

 schud, maar bevatte toch nog C0 2 . Dat dit de oorzaak 

 was, bewezen de volgende experimenten. 



Door 1500 cM 3 bloed werd gedurende een uur een flinke 

 luchtstroom gevoerd; 300 cM 3 van dit O-houdende bloed 

 werd gecentrifugeerd, 600 cM 3 werd gedurende een uur aan 

 de inwerking van C0 2 onderworpen en van deze aldus 

 verkregen 600 cM 3 bloed, 300 cM 3 gecentrifugeerd en 300 

 gedurende twee uur weer met een luchtstroom behandeld. 



De volgende tabel geelt een overzicht van de thans ver- 

 kregen resultaten. 



TABEL II. 



abc 



Serum, dat 



energisch met lucht 



was behandeld. 



Specifiek gewicht 

 van het serum . 



Vaste bestanddee- 

 leu in 50 cM 1 

 serum 



cM 3 »/,(, normaal 

 AgN0 3 overeen- 

 komende met het 

 chloor van 100 

 cM 3 serum 



1029 



4.844 



94.6 



Bloed, bedoeld onder 



a, nadat het een uur 



aan de inwerking 



van C0 2 was 



blootgesteld. 



Bloed, verkregen on- 

 der b, en (na inwer- 

 king van C0 2 ) weer 

 gedurende twee uur 

 met lucht behandeld. 



1033.1 



5.243 



87.2 



1029 



4.849 



94 



